5 Ιουνίου 2010

Αγαπητέ νονέ (Ραγκούση)

Ας υποθέσουμε πως είναι "φυσιολογικό" στα πλαίσια των δυτικού τύπου αστικών δημοκρατιών, μερίδα των πολιτών να διαφωνεί με πολιτικές επιλογές της εκάστοτε κυβέρνησης.
Τα βαφτίσια όμως των νέων δήμων ΔΕΝ είναι ΠΟΛΙΤΙΚΕΣ επιλογές.
Όταν γίνεσαι νονός αγαπητέ κ. Ραγκούση συνεννοείσαι με τους γονείς (κάτοικους, δημότες) του παιδιού (δήμος) και όχι με παρατρεχάμενους (βουλευτές, δημαρχίσκοι, παραγοντίσκοι).
Αν δεν τα βρεις με τους γονείς στο όνομα, τότε αυτοί βρίσκουν άλλο νονό και χαλάει η κουμπαριά και οι πρότερες καλές σχέσεις.
Αναλογίσου λοιπόν αν και πόσο αξίζει να χαλάσουν οι σχέσεις για το όνομα του παιδιού, που στο κάτω κάτω έχουν κάθε δικαίωμα οι γονείς να επιθυμούν να διαλέξουν.
Εσύ όμως κ. Ραγκούση δεν έχεις ιδέα από παραδοσιακά βαφτίσια και αντί να ακούς τους γονείς, ακούς τους διάφορους παρατρεχάμενους και αν χαλάσει η κουμπαριά πρώτα θα σε ξεχάσουν οι παρατρεχάμενοι.
Έτσι λοιπόν κατέληξες να γίνεις κακός νονός και κακός κουμπάρος, βλέπε δήμους Φιλιππιάδας, Ξηρομέρου, Ανακτορίου και δεν ξέρω πόσους άλλους.
Τα υπόλοιπα θα τα καταδείξει ο χρόνος, εκτός και αν προτιμήσεις να ακούσεις τους γονείς έστω και την ύστατη ώρα, διαφορετικά θα γνωρίσεις και συ το χρονοντούλαπο της ιστορίας, όπως έλεγε και ο μακαρίτης Ανδρέας.