19 Νοεμβρίου 2012

Ελληνική Δημοκρατία της Μπανανίας

Παρακολουθώντας στα ΜΜΕ τον πρωθυπουργό Αντώνη Σαμαρά να παρευρίσκεται στην υπογραφή συμφωνιών με ξένες εταιρείες - επενδυτές αυτόματα σκέφτηκα πως είμαστε και με την "βούλα" μπανανία.
Ξεπερνώντας τα επικοινωνιακά κόλπα της κυβέρνησης, αν για οποιαδήποτε επενδυτική πράξη πρέπει να προσφύγει κάποιος στον πρωθυπουργό, πόσο διαφέρει η Ελλάδα από της μπανανίες;

"Με τον όρο Μπανανία χαρακτηρίζεται το κράτος στο οποίο δε λειτουργούν σωστά οι θεσμοί και οι κρατικοί μηχανισμοί. Ο μειωτικός αυτός όρος χρησιμοποιείται για να περιγράψει μικρά κράτη, πολιτικά ασταθή και συνήθως εξαρτώμενα σε περιορισμένη γεωργική παραγωγή και κυβερνώμενα από μία μικρή αυτοεκλεγμένη συνήθως πλούσια και διεφθαρμένη κλίκα[1]. Προφανής είναι η αναφορά σε τριτοκοσμικές χώρες της Αφρικής ή της Λατινικής Αμερικής που κατά τη συνήθη αντίληψη είναι μπανανοπαραγωγές χώρες." πηγή: wikipedia

Οι επενδύσεις είναι απαραίτητες για την επανεκκίνηση της ελληνικής οικονομίας, αλλά η εικόνα του πρωθυπουργού παρευρισκόμενου στο κλείσιμο συμφωνιών είναι θλιβερή.
Αποτελεί την καλύτερη και ισχυρότερη μαρτυρία πως κανένας θεσμός και κανένας κρατικός μηχανισμός δεν λειτουργεί στην Ελλάδα μας.
Στην αντίθετη περίπτωση θα αρκούσαν μερικοί κρατικοί υπάλληλοι, άντε και ένας - δυο υπουργοί για να υλοποιηθεί για παράδειγμα η συμφωνία cosco - hewllet packard.
Επιπλέον παρουσιάζει την εικόνα μιας χώρας στην οποία αν δεν έχετε πρόσβαση στον πρωθυπουργό δεν δραστηριοποιήστε οικονομικά.

Η Ελλάδα για δεκαετίες ήταν απλά μια βαλκανική χώρα, λίγο (;) καλύτερη από τις μπανανίες.
Η είσοδος στην ΕΟΚ και μετά στην ΕΕ υποτίθεται ήταν το απαιτούμενο βήμα για την μετεξέλιξή της σε σύγχρονη ευρωπαϊκή χώρα, με θεσμούς που θα λειτουργούσαν.
Δυστυχώς το όραμα του πολιτικού προσωπικού και των περί αυτών δραστηριοποιούμενων επιχειρηματιών ήταν εντελώς αντίθετο.
Στόχευσαν στην απομύζηση των ευρωπαϊκών κονδυλίων και στο φούσκωμα των τραπεζικών τους λογαριασμών διατηρώντας την Ελλάδα σε ένα ιδιότυπο καθεστώς βαλκανικής σαλάτας και μπανανίας.
Στην χώρα μας ο μόνος θεσμός που λειτουργούσε σαν καλολαδωμένη μηχανή ήταν και είναι οι πελατειακές σχέσεις κοινώς τα ρουσφέτια και ο λαός δεν είναι άμοιρος ευθυνών.