«Κλιέφτω, κλιέφτεις, κλιέφτει»

1821 - 2014 σχεδόν δυο αιώνες Ελληνικού κράτους, ή επί το ορθότερο 193 συναπτά έτη κλοπής δημόσιου χρήματος (του λαού) από πολιτικούς και μεγαλοεπιχειρηματίες.
Η κλοπή (συχνά συνδυασμένη με διασπάθιση) δημόσιου χρήματος είναι η μοναδική πράξη που με συνέπεια τήρησαν οι Έλληνες πολιτικοί.
Σπάνια το ομολογούν οι ίδιοι, αλλά ξεχωρίζει μια περίπτωση όπως την διάβασα σε μια ανάρτηση του Χρονοντούλαπου για τον βουλευτή Δωρίδας Ιωάννη Κόταρη.

Κατά τη δεκαετία του 1870 η πολιτική κατάσταση στην Ελλάδα ήταν ασταθής με συνέπεια τη διεξαγωγή αλλεπάλληλων εκλογών ( 1872, 1873, 1874, 1875). Στις εκλογές που έγιναν την 23η Σεπτεμβρίου 1879 οι κάτοικοι της Δωρίδας εξέλεξαν τον Ιωάννη Κόταρη. (Ίσως είχε εκλεγεί και σε κάποια από τις προηγούμενες εκλογικές αναμετρήσεις.)

Ο φουστανελοφόρος βουλευτής είχε λίγες γραμματικές γνώσεις, αλλά ήταν ευφυής, ευθύς, ετοιμόλογος και καυστικός. Κάποτε ανέβηκε στο βήμα της Βουλής για να μιλήσει για την παρατηρούμενη τότε διαφθορά στη δημόσια ζωή της χώρας. Ορισμένοι βουλευτές, για τους οποίους υπήρχαν φήμες ότι «λαδώνονταν», άρχισαν να τον χλευάζουν. Ένας μάλιστα από αυτούς, παίρνοντας αφορμή από ένα γραμματικό λάθος που έκανε ο ρήτορας κατά την αγόρευσή του, τον ρώτησε:

«μέχρι ποίου σημείου της γραμματικής εμαθητεύσατε;»

Ο Κόταρης, διατηρώντας την ψυχραιμία του, του απάντησε με τη ρουμελιώτικη προφορά του:

«έως το κλιέφτω, κλιέφτεις, κλιέφτει».

Η απάντησή του εξέπληξε τους πάντες και αποτέλεσε κύριο θέμα δημοσιογράφων, γελοιογράφων και σατιρικών ποιητών της εποχής, οι οποίοι την εξέλαβαν ως κυνική ομολογία για την πολιτική διαφθορά. Όμως η φράση που εκστόμισε ο Ι. Κόταρης σε κάποια συνεδρίαση του Κοινοβουλίου κατά την περίοδο 1879 – 1881 (έκτοτε δεν επανεξελέγη βουλευτής) έμεινε παροιμιώδης.

Μνεία στον άσημο αυτό βουλευτή έκανε ο Γιώργος Σουρής. Στην ποιητική του σύνθεση «Φασουλής Φιλόσοφος» έγραψε:

«Ως Έλλην δε και ποιητής καθόλου δεν ξεχάνει (=ξεχνάει)
μήτε το «Έλληνες εσμέν» του λάλου (= του φλύαρου) Δεληγιάννη,
μηδέ και το Τρικούπειον ρητόν θα λησμονήση
πως «η Ελλάς προώρισται να ζήση και θα ζήση»,
προπάντων δε του Κότταρη το «κλιέφτω, κλιέφτεις, κλιέφτει»,
που τους Ρωμιούς οιστρηλατεί κι εις όλους βάζει νέφτι».

Ακόμη στο «Ρωμηό» του ο Σουρής στηλιτεύοντας το σκάνδαλο των «Λαυρεωτικών», όπου οικονομικοί παράγοντες, προεξάρχοντος του Ανδρέα Συγγρού, «έφαγαν τα λεφτά του κοσμάκη» πουλώντας μετοχές φούσκες έκανε και πάλι αναφορά στη ρήση του Ι. Κόταρη:

«Και ο ψωμάς κι ο φούρναρης και ο στοιχειοθέτης
σε μετοχαίς και Λαύρια τον οβολό του χάνει,
κι εσκέφθη τότε ο Τσιγγρός, αυτός ο ευεργέτης,
για τους πτωχούς τω πνεύματι Κατάστημα να κάνει.
Κι εις τούτο έτρεξαν πολλοί σαν να τους είχαν νέφτι
κι εφώναξε ο Κότταρης το «κλιέφτω, κλιέφτεις, κλιέφτει».

(Διευκρίνιση: το κατάστημα που αναφέρει ο ποιητής είναι το Πτωχοκομείο Αθηνών, το οποίο ίδρυσε ο Ανδρέας Συγγρός.)

Την καλύτερη κριτική της παροιμιώδους φράσης του Ιωάννη Κόταρη την έκανε ένας αρθρογράφος του ΕΜΠΡΟΣ (φύλλο της 23ης Αυγούστου 1909). Στο άρθρο του, το οποίο έγραψε εξ αφορμής μιας επιστολής που έστειλε τότε ο παλιός βουλευτής στην εφημερίδα, μεταξύ άλλων τόνιζε:
«Η ιστορία του Κόταρη είναι η φράσις αυτή[.]. Όλοι επαναλαμβάνουν την φράσιν του την τόσον αφελώς δηκτικήν και παραστατικήν της φαγεδαίνης(= τηςαρρωστημένης και διαβρωτικής κατάστασης), ήτις ωνομάσθη πολιτική συναλλαγή και πολιτική διαφθορά[.]. Σχεδόν οσάκις αναφέρεται η ιστορική του φράσις συνοδεύεται με το επιφώνημα «Αθάνατε Κόταρη !». Η κοινή θέλησις τον θέλει αθάνατον».

Τη ρήση του βουλευτή Δωρίδας τη χρησιμοποίησε και ένας αρθρογράφος της εφημερίδας ΜΑΚΕΔΟΝΙΑ (φύλλο της 10ης Ιουνίου 1924), για να στηλιτεύσει την ανοχή του λαού προς όλους εκείνους που καταχρώνται δημόσιο χρήμα:
«Ευρίσκομεν τόσο φυσικόν το να κλέπτη κανείς, εφ’ όσον διαχειρίζεται χρήμα. Και τι χρήμα! Χρήμα του Δημοσίου. Αδέσποτον χρήμα. Χρήμα αφημένον εις την τύχην. Χρήμα για κλέψιμο. Να, αυτό το χρήμα κλέπτουν οι καταχρασταί και γλεντούν εις βάρος του λαού[.]. Ας ενθυμηθώμεν την παλαιάν των ημερών εποχήν, ότε από του βήματος της Βουλής ηκούσθη το «κλιέφτω, κλιέφτεις, κλιέφτει! Και τι νομίζετε ότι εκλέπτετο τότε; Ένα εικοσιπεντάρικο ή το πολύ ένα κατοστάρικο από το κεντρικό ταμείο, γιατί τόσον ήτο όλον του το περιεχόμενον».

Μια καταδίκη στην χώρα που γεννήθηκε το Θέατρο…

Απ το Jungle Report

Σε πέντε χρόνια φυλάκιση, καταδικάστηκε ο Δημήτρης Μελισσανίδης. Η ποινή είναι εξαγοράσιμη με 20 ευρώ ημερησίως. Με λίγα λόγια, χέστηκε η φοράδα στο αλώνι, τώρα ο ΟΠΑΠ είναι πλέον δικός του, και η εταιρία που κάποτε γέμιζε τα δημόσια ταμεία, τώρα γεμίζει την τσέπη του Μελισσανίδη και των πολιτικών φίλων του.

Και για να λέμε τα πράματα με το όνομά τους, η πώληση ΟΠΑΠ στον Μελισσανίδη, ήταν στρατηγική επιλογή της Νέας Δημοκρατίας, δηλαδή ότι συμβαίνει με τους ολιγάρχες στην Ελλάδα γενικότερα, όπως πχ παλαιότερα με την Ολυμπιακή στον Βγενόπουλο ή τώρα με την πώληση του πρώην αεροδρομίου Ελληνικού στον Λάτση.
Το διεφθαρμένο πολιτικό σύστημα βοηθά τους ολιγάρχες χαρίζοντάς τους δημόσιο χρήμα, και οι ολιγάρχες βοηθούν το πολιτικό σύστημα χρηματοδοτώντας τα κομματικά ταμεία και διατηρώντας τα ουσιαστικά στην εξουσία.

Απλά στην περίπτωση Μελισσανίδη δεν κράτησαν ούτε τα προσχήματα λόγο της άρρηκτης σχέσης του επιχειρηματία με την Νέα Δημοκρατία και συγκεκριμένα με τον σημερινό αρχηγό της.
Δεν έχεις δικηγόρο τον Φαήλο Κρανιδιώτη για τις νομικές του γνώσεις, απλά στέλνεις έτσι ξεκάθαρο μήνυμα.
Τι να πρωτοθυμηθεί κανείς, τις εννέα αναβολές της δίκης λόγο της απουσίας πολιτικής αγωγής, δηλαδή του εκπροσώπου του νομικού συμβουλίου του κράτους, τα εκατομμύρια που φέσωσε το Ελληνικό δημόσιο η Aegean Power, η χαριστική παραχώρηση του ΟΠΑΠ, κλπ.

Ο Μελισσανίδης έπρεπε πάση θυσία να βοηθηθεί επιχειρηματικά και στα προβλήματα του με την δικαιοσύνη, ώστε να είναι αναγκασμένος να χρηματοδοτεί τους προστάτες του. Όποιος ελέγχει τον ΟΠΑΠ με τα τεράστια ποσά που δαπανά καθημερινά για την διαφήμιση των προϊόντων του, ουσιαστικά ελέγχει και εκβιάζει τα ΜΜΕ απειλώντας τα με οικονομική ασφυξία.
Ποιο κανάλι ή εφημερίδα θα τολμήσει να δημοσιεύσει οτιδήποτε εναντίων του Μελισσανίδη και των πολιτικών φίλων του, ρισκάροντας να χάσει τα εκατομμύρια του ΟΠΑΠ;

Θρασίμια

Το διάβασα: Cogito ergo sum

Ελληνική βουλή, 2014.
Στο βήμα ο πρόεδρος του ΠαΣοΚ ετοιμάζεται να κατακεραυνώσει την αξιωματική αντιπολίτευση με ύφος χιλίων καρδιναλίων.
Στα έδρανα του ΣυΡιζΑ επικρατεί αναβρασμός, με αφορμή τον λόγο επί προσωπικού που ζήτησε ο Δραγασάκης και δεν του έδωσε ο πρόεδρος Τραγάκης.
Ο Βαγγέλας αρχίζει τον λόγο του.

Παρακολουθούμε, δυστυχώς, αυτή την κατρακύλα...

Οι βουλευτές τού ΣυΡιζΑ εντείνουν τις διαμαρτυρίες τους.
Ο Βαγγέλας επιμένει απτόητος:

...την κατρακύλα... κατρακύλα... εμ! κατρακύλα...

Σύσσωμη η αξιωματική αντιπολίτευση σηκώνεται κι ετοιμάζεται να αποχωρήσει. Ο Βούτσης χειρονομεί προς τον Βενιζέλο και φωνάζει δίχως να ακούγεται.
Ο Βαγγέλας θίγεται:

Μη μου σηκώνεις το δάχτυλο εμένα!

Βαγγέλας "Μη-μου-σηκώνεις-το-δάχτυλο-εμένα" Βενιζέλος

Οι βουλευτές τού ΣυΡιζΑ αποχωρούν, καταγράφοντας ταυτόχρονα μια παγκόσμια πρωτοτυπία: για πρώτη φορά στα παγκόσμια χρονικά, βουλευτές ενός κόμματος αποχωρούν από την συνεδρίαση ενώ συζητείται πρόταση δυσπιστίας που έχει υποβάλει το κόμμα τους !
Ο Βαγγέλας χαμογελάει έμπλεως ειρωνείας και τους κατευοδώνει:

Έλα! Έλα, στο καλό! Στο καλό! Στο καλό! Στο καλό! Στο καλό!

"Μη μου σηκώνεις το δάχτυλο εμένα!"
Αγοραία μαγκιά από τον άνθρωπο που κουνάει το δάχτυλο στα μούτρα ολόκληρης της κοινωνίας. Από τον αντιπρόεδρο της κυβέρνησης στην οποία προΐσταται ο άλλος γνωστός "μάγκας", εκείνος με την φράντζα και και το αλλοσούμπαλο περπάτημα, που δεν κοιτάει τον αρχηγό τής αξιωματικής αντιπολίτευσης για να μη βάλει τα γέλια.

Κι όταν μια κυβέρνηση έχει δυο βαρύμαγκες στην κορυφή, πώς να μη γίνει στάνη για κάθε λογής κουτσαβάκι τής κακιάς ώρας; Σαν τον καταγέλαστο χαρβαρντιανό υπουργό υγείας, ο οποίος θεωρεί τιμή του και καμάρι του το να αναδεικνύεται σε τροϊκανότερο των τροϊκανών και, άμα λάχει, τρώει στην καθησιά του καμμιά τριανταριά συνδικαλιστές για πρωινό. Ή τον μουστακαλή "κάτσε-καλά-γιατί-εγώ-φοράω-παντελόνια" πρόεδρο της βουλής, που άμα λάχει λύνει και το ζουνάρι του για καβγά και απειλεί πως "δεν θ' αφήσουμε το πεζοδρόμιο να κάνει κουμάντο στην Αθήνα". Εμ, βέβαια. Πού να μάθει ο πρόεδρος της βουλής ότι το πεζοδρόμιο δεν είναι βρισιά για τον απλό λαό αλλά τίτλος τιμής; Πού να ξέρει πώς σκέφτεται ο απλός λαός;

Και δεν είναι μόνο τα μεγάλα κεφάλια, έτσι; Ξαφνικά, η πολιτική σκηνή γέμισε μαγκάκια. Μαγκάκια στο παρασκήνιο, από Φαηλομουρούτηδες μέχρι βλαχοδήμαρχους του στυλ Λοβέρδου και Πολύδωρα αλλά και στο προσκήνιο, με έναν σωρό γιαλαντζί τσαμπουκάδες βουλευτές, οι οποίοι στα κανάλια κορδώνονται ότι θα καταψηφίσουν το τάδε νομοσχέδιο αλλά στην βουλή καταπίνουν την γλώσσα τους και ψηφίζουν ότι τους ζητηθεί.

Ψευτόμαγκες με τους οποίους δεν θα καταδεχόταν να ασχοληθεί ούτε ο αλήστου μνήμης Μπαϊρακτάρης. Καρικατούρες στις οποίες ο μακαρίτης ο Τσιφόρος δεν θα αφιέρωνε ούτε δυο αράδες. Ανθρωπάκια που ποτέ δεν έμαθαν ότι "η δουλειά κάνει τους μάγκες". Και που ποτέ δεν θα καταλάβουν ότι δεν πρόκειται με τίποτε να γίνουν μάγκες αλλά σε όλη τους την ζωή θα παραμείνουν θρασίμια.

Οι επισημάνσεις "βαρύνουν" εμένα όχι τον συντάκτη του πρωτότυπου κειμένου.

Δέκα δισ. σε ένα μπουκάλι γάλα

Κυριακή πρωί, χθες δηλαδή, σε ραδιοφωνικό σταθμό, δυο δημοσιογράφοι του οικονομικού ρεπορτάζ μιλούν στο τηλέφωνο με τον κ. Παπαδημούλη του ΣΥ.ΡΙΖ.Α. για τι άλλο; Για τη συζήτηση που θα γινόταν από το μεσημέρι στη Βουλή. Προσπαθεί ο βουλευτής να τους εξηγήσει ότι το πιο σημαντικό θέμα είναι αυτό με τις Τράπεζες. Εκείνοι (που κάποτε ήταν συνήγοροι και των εταιρειών για φθηνότερο ρεύμα που άρπαξαν με τα λεφτά για τη Δ.Ε.Η. μαζί και το χαράτσι των σπιτιών και τώρα τους κυνηγάει ο εισαγγελέας) μιλούν επάνω στη φωνή του, σκεπάζοντας τα λεγόμενά του. Κάποια στιγμή, καταφέρνοντας να βρει ένα μικρό κενό, ακούγεται να τους ρωτάει: Αυτό το θέμα με τη Eurobank δεν σας ενδιαφέρει; Εκείνοι συνεχίζουν να του μιλούν για το γάλα και μπροστά στην επιμονή του αναγκάζονται να του πουν πως «γι’ αυτά τα θέματα» να κλείσουν μια συνάντηση (προφανώς αφού θα έχει ψηφιστεί και χαθεί το θέμα), να πιούν τσάι και καφέ(!) να πουν και καμιά… κουβέντα. Λεπτομέρεια(;): Χορηγός σε βασική καθημερινή εκπομπή του ίδιου σταθμού η Eurobank.

Το προ-περασμένο καλοκαίρι είχα γράψει ότι οι επόμενοι (ταξικοί) εχθροί του ελληνικού λαού θα είναι οι Τραπεζίτες και οι «καλοντυμένοι ασβοί» που κυκλοφορούν εκεί γύρω στην Πλατεία Συντάγματος. Ο πόλεμος για το γάλα δεν ήταν παρά ένας καλοδεχούμενος αντιπερισπασμός (τους είδατε τους παλληκαράδες πώς είπαν ναι σε όλα τα μεσάνυχτα αφού έκαναν τη λεζάντα τους και ακούστηκε το ονοματάκι τους), για να μείνει στο σκοτάδι το θέμα των Τραπεζών. Που όπως είδαμε μέσα και έξω από τη Βουλή πολλοί ήθελαν να μην ακουστεί κουβέντα. Για να περάσει μεσάνυχτα και κάτι, εύκολα με την ψήφο βουλευτών που ούτε καν είχαν διαβάσει τις 800 περίπου απαραίτητες σελίδες (για να είσαι απλά ενημερωμένος για το περιεχόμενο, όχι να αποκτήσεις και άποψη). Και όπως παρατήρησε κάποιος, μερικοί από αυτούς ήταν στα τηλεοπτικά κανάλια (που απαιτούν βάψιμο μαλλιού, δέσιμο γραβάτας, νύχια, πούδρες, κόντρες) , άρα είχαν ακόμη λιγότερο χρόνο για να ξεφυλλίσουν έστω και λίγο τις σελίδες με τα επίμαχα άρθρα.

Ε, λοιπόν, από χθες βράδυ οι Έλληνες πολίτες θα είναι φτωχότεροι κατά 10 δισεκατομμύρια Ευρώ εξαιτίας των εσωτερικών κυβερνητικών πιέσεων, που κάνουν τελικά το κέφι των Τραπεζιτών. Με πρώτη κερδισμένη την ομάδα γύρω από τη Eurobank. Την περιβόητη Τράπεζα που έχει καταντήσει πληγή. Διότι και όταν ήταν να συγχωνευτεί με την Εθνική, ξαμολύθηκαν διάφοροι «αξιοπρεπείς» δημοσιογράφοι και εξυμνούσαν τις προοπτικές του «κόλπου» όπως θα αποδεικνυόταν τελικά. Διότι θα κόστιζε 18 δισεκατομμύρια, ένα υπέρογκο δηλαδή ποσό, και ο Λάτσης, το πολύ με 100 εκατομμύρια, θα αποκτούσε δεσπόζουσα θέση κυρίου μετόχου στις δυο Τράπεζες. Από την Ευρωπαϊκή Ένωση αυτό τελικά δεν έγινε δεκτό. Τώρα έγινε νέα απόπειρα. Από το 2008 έχουμε δώσει στις Τράπεζες 208 δισεκατομμύρια για να σωθούν. Οι αποτυχημένοι ιδιοκτήτες-διευθυντές τους όχι μόνο δεν επέστρεψαν τα μπόνους (γιατί να παίρνουν μπόνους αφού έπεσαν έξω; Και ας λένε ότι το ελληνικό κράτος τους έριξε έξω δίνοντάς τους με το ζόρι ομόλογα), αλλά δεν έφυγαν ποτέ και τώρα με τις χθεσινές μεθοδεύσεις θα δοθεί η δυνατότητα και σε αυτούς και σε ξένους, με χαρτιά που έχουν στα χέρια τους(για να μην εξηγούμε εδώ τα περί warrants), να αγοράσουν, ιδιαίτερα τώρα με τη Eurobank, μετοχές πιο φθηνά περίπου κατά 25% και από την τρέχουσα τιμή της μετοχής της. Κάτι που δεν μπορούμε να κάνουμε εμείς οι απέξω. Κάτι τέτοια δεν ήθελαν βέβαια να ακούσουν χθες το πρωί εκεί στο ραδιόφωνο και το βράδυ όσοι ψήφισαν Ναι, χωρίς να ξέρουν τι ψηφίζουν, κι αυτοί σήμερα θα είναι αμέριμνοι και ευχαριστημένοι. Θα μου πεις ότι μερικές φορές καλύτερα και για εμάς θα ήταν να μην ξέρεις τίποτα για το Μέλλον σου, αφού είναι σίγουρα ζοφερό.

Όσο για το γάλα, πιστέψτε με, δεν το χρειάζονται οι ενήλικες, το ασβέστιο το βρίσκεις σε άλλες τροφές (τυρί, αμύγδαλα, όσπρια), και χωρίς την αγωνία αν είναι ημέρας ή όχι. Γυρίστε τους την πλάτη, θα τιμωρήσετε πολλούς με μια μόνον κίνηση.

Πηγή: Protagon.gr

Ο ΙΟΒΕ και πέντε… ντόπιοι έγραψαν τις περιβόητες προτάσεις του ΟΟΣΑ

Οι κυβερνητικές τακτικές εξαπάτησης του λαού δεν έχουν τελειωμό.
Ένα ακόμη καινούργιο παράδειγμα περιγράφει η Εφημερίδα των Συντακτών:

Με τη σφραγίδα του ΟΟΣΑ, αλλά τη γραφίδα του ΙΟΒΕ και πέντε ντόπιων δικηγόρων και οικονομικών συμβούλων, που ανέλαβαν ως υπεργολάβοι τη δουλειά και θα μοιραστούν το 1 εκατομμύριο ευρώ της σύμβασης, συντάχθηκε η περιβόητη «εργαλειοθήκη» του ΟΟΣΑ για την απελευθέρωση των αγορών, που έφτασε να γίνει «προαπαιτούμενο» στη διαπραγμάτευση με την τρόικα. Στην πολυσέλιδη έκθεση με τις 529 «συστάσεις» -άλλες λογικές, άλλες παράλογες- που υποτίθεται υπαγορεύει ο διεθνής οργανισμός για να αρθούν στρεβλώσεις σε κλάδους αιχμής της οικονομίας, όπως τα τρόφιμα, το λιανεμπόριο, τα οικοδομικά υλικά και ο τουρισμός, η κυβέρνηση και διάφοροι «λομπίστες» επιχειρηματικών κλάδων που την πλαισιώνουν, «πέρασαν» ό,τι μπορεί κανείς να φανταστεί: από την απελευθέρωση της διάρκειας ζωής στο «φρέσκο» γάλα, τη διάθεση των μη συνταγογραφούμενων φαρμάκων στα σουπερμάρκετ και την κατάργηση της ενιαίας τιμής των βιβλίων, που αποτελούν σήμερα και θέματα αιχμής, μέχρι αιτήματα, όπως είναι η κατάργηση των κυριακάτικων παζαριών στην Πλατεία Αβησσυνίας και τον Πειραιά, επειδή… νοθεύουν τον ανταγωνισμό, ή την πρόσμειξη του ελαιόλαδου με υποδεέστερα λάδια, την κατάργηση της κυριακάτικης αργίας για όλα τα εμπορικά καταστήματα κ.ά.

Η κυβέρνηση είχε από την αρχή καλλιεργήσει την εικόνα πως η συγκεκριμένη μελέτη θα αποτελέσει «τομή» για την ελληνική οικονομία, ωστόσο στην πραγματικότητα αυτό που επεδίωξε, βάζοντας στη μέση τον ΟΟΣΑ, ήταν να ντύσει με τον μανδύα της εγκυρότητας ενός διεθνούς οργανισμού τις πολιτικές απελευθέρωσης της αγοράς που έχουν ήδη προαποφασιστεί να επιβληθούν.

Την έκθεση αυτή την ανέθεσε η κυβέρνηση στον ΟΟΣΑ με σύμβαση που προβλέπει τίμημα 936.000 ευρώ χωρίς τον ΦΠΑ (από το ΕΣΠΑ) και εν συνεχεία ο διεθνής οργανισμός την ανέθεσε με υπεργολαβία στον ΙΟΒΕ προς περίπου 600.000 ευρώ και σε άλλους πέντε Ελληνες εμπειρογνώμονες, εκ των οποίων τρεις νέες δικηγόρους και δύο οικονομολόγους. Στη σύνταξη της μελέτης έλαβαν μέρος επίσης αμισθί υπάλληλοι της Επιτροπής Ανταγωνισμού, του υπουργείου Ανάπτυξης κ.ά. Ο ΟΟΣΑ την «υπέγραψε», αλλά κράτησε και αποστάσεις, αναφέροντας πως «οι γνώμες που εκφράζονται και τα επιχειρήματα που χρησιμοποιούνται δεν αντανακλούν απαραιτήτως τις επίσημες θέσεις του Οργανισμού ή των κρατών-μελών του». Ενώ λοιπόν κάθε γραμμή, κάθε λέξη, κάθε παράγραφος αυτής της έκθεσης των 600 σελίδων στην πραγματικότητα είναι γραμμένη από Ελληνες «τεχνοκράτες», φτάσαμε σήμερα να έχουμε τάχα μου «σκληρή διαπραγμάτευση» με την τρόικα για το ποιες από όλες αυτές τις συστάσεις που «παρεισέφρησαν» στη μελέτη θα δεχτούν να ψηφίσουν οι βουλευτές μας στη Βουλή, σε μια ψηφοφορία-παρωδία του «ενός άρθρου για όλα».

Βασίλης Γεώργας

Στο Ιράν των Βαλκανίων (Θρησκόληπτοι και Θεομπαίχτες)

Στο Ιράν των Βαλκανίων

- Στη χώρα που ο πρωθυπουργός της συνομιλεί με τον Θεό, εύχεται «Καλή Παναγιά» και υπόσχεται δημόσια στον ομοϊδεάτη του άγιο Θεσσαλονίκης: «Παναγιώτατε, τέλος όλα αυτά!», εννοώντας τα «αντεθνικά» και «αντιορθόδοξα»·

- που ο αντιπρόεδρος της κυβέρνησης και πρόεδρος σοσιαλιστικού κινήματος κουβαλάει εικόνες στις λιτανείες·

- που η πρώτη σε σταυρούς βουλευτίνα του κομμουνιστικού κόμματος πρωτεύει και σε σταυροκοπήματα και μετάνοιες·

- στη χώρα που ο Μάκαρος Ψωμιάδης ξεπλένεται εξωδικαστικά (σε λίγο, με την έφεση, δεν αποκλείεται και δικαστικά), με κριτήριο τη βαθιά θρησκευτικότητά του και τη συχνότητα με την οποία εξομολογείται·

- στη χώρα που ο καθένας θρησκεύεται δημόσια και συχνά επιδεικτικά, κι έτσι το «καλό παιδί» της τηλεόρασης Αρναούτογλου δηλώνει πως νηστεύει όλη τη σαρακοστή, όχι μόνο του Πάσχα αλλά και των Χριστουγέννων, ο αντισυμβατικός Κραουνάκης πως θυμιατίζει κάθε πρωί όλο του το σπίτι, και ο Δαβαράκης πως κάνει (!) εσπερινό στο σπίτι του·

- που η «αναβαθμισμένη» Χριστίνα Λαμπίρη ρωτάει κάθε καλεσμένο της αν πιστεύει στον Θεό, κι εκείνος, τι να πει, ορκίζεται πως και βέβαια πιστεύει,

- πού πάει, ωρέ, να κυβερνήσει άθεος ο Τσίπρας;

.........................................................................

Αχταρμάς made in Greece

Τα προσωπικά και εταιρικά συμφέροντα, η διαπλοκή, οι μίζες, τα ΜΜΕ και κύρια η ανοησία του λαού κατάφεραν να συστεγάσουν αλλοπρόσαλλες προσωπικότητες και ιδεολογίες, αποσκοπώντας στην επιβίωσή τους.

Συγκυβέρνηση αχταρμάς για την επιβίωση, τον πλουτισμό των λίγων, εξαθλιώνοντας τους πολλούς.

Βασιλικοί και συγγενείς των Γκλύξμπουργκ, ακροδεξιοί, δήθεν σοσιαλιστές, διαπλεκόμενοι και κομπιναδόροι, "παιδιά" κομματικών σωλήνων, παιδιά και εγγόνια πολιτικών (σόι πάει το βασίλειο), Καραμανλικοί και αντικαραμανλικοί, Παπανδρεϊκοί και αντιπαπανδρεϊκοί, ανεπάγγελτοι, πλούσιοι κληρονόμοι, φιλελεύθεροι και κρατιστές, συντηρητικοί, "σοσιαλιστές", και φυσικά Σαμαράς και Βενιζέλος.

Αυτός ο αχταρμάς δεν χωνεύεται βρε παιδί μου, όση σόδα και τσίπουρο και αν πιεις.

Ένα παράδειγμα: Σαμαράς, Βενιζέλος, Κρανιδιώτης, Κωνσταντινόπουλος, Ασημακοπούλου, Πάχτας, Γεωργιάδης, Αλ Σαλέχ ......

Έλεος αδέρφια.

Βρούτσης εναντίον Κικίλια, ο καυγάς για τα ρουσφέτια

Βρούτσης - Κικίλιας,
καυγάς για τα ρουσφέτια

Τις τελευταίες μέρες παρακολουθήσαμε μια ιλαροτραγωδία γνήσιο προϊόν της ελληνικής πολιτικής.

Στην ελληνική πολιτική οι σχέσεις διαταράσσονται για συγκεκριμένους λόγους: νομή εξουσίας, μίζες, ρουσφέτια.

Ποιος Έλληνας χωρίς κομματικές παρωπίδες πείστηκε από το επιχείρημα υπουργού ( Βρούτσης) περί κακής συνεργασίας με διοικητή οργανισμού (Κικίλιας - ΟΑΕΔ) και δεν "ψυλλιάστηκε" πως κάτι άλλο "τρέχει" ;

Στο πελατειακό μας κράτος οι 1.600.000 άνεργοι είναι μια τέλεια δεξαμενή άντλησης ψήφων (ή τουλάχιστον έτσι φαίνεται να πιστεύουν οι πολιτικοί), και θέλουν ο ΟΑΕΔ να είναι το όχημα υλοποίησης αυτής της παλαιοκομματικής πελατειακής πολιτικής.

Διαβάζω στο BANKWARS:

Ποιός θα διορίσει 400.000 άνεργους με 490 και 427 ευρώ μισθό; Ο ΟΑΕΔ και ο Κικίλιας ! Γι αυτό τον διώχνει ο Βρούτσης…

Καθόλου τυχαία δεν είναι η “κρίση” στις σχέσεις των τριών κομμάτων της κυβέρνησης με αφορμή την απαίτηση του υπουργού Εργασίας να απομακρυνθεί από τη θέση του ο Πρόεδρος του ΟΑΕΔ κ.Κικίλιας που αποτελεί επιλογή της ΔΗΜΑΡ και …στηρίζεται τώρα και από το ΠΑΣΟΚ. Το θέμα είναι ποιός θα διαχειριστεί και ποιός θα … πάρει τη δόξα του διορισμού 400.000 ανέργων με 5μηνες συμβάσεις που προβλέπει το νέο πρόγραμμα που έχει στα σκαριά ο ΟΑΕΔ

Στις 16 Μαρτίου, στο bankwars γράφαμε ότι:

Προκηρύσσεται το νέο στοχευμένο πρόγραμμα στήριξης των 400.000 οικογενειών που δεν διαθέτουν ούτε ένα εργαζόμενο.Θα προβλέπει πεντάμηνη απασχόληση 400.000 ανέργων αποκλειστικά σε δήμους, για έργα κοινωφελούς χαρακτήρα, υπηρεσίες φροντίδας ηλικιωμένων κ.ά. Η αμοιβή θα είναι 490 ευρώ για άνεργους άνω των 25 ετών και 427 ευρώ μηνιαίως για τους ανέργους κάτω των 25 ετών.

Η διαδικασία πρόσληψης θα είναι με μοριοδότηση και τα κριτήρια με ιδιαίτερη βαρύτητα θα είναι η διάρκεια της ανεργίας και ο αριθμός των προστατευόμενων μελών. Η διαδικασία θα γίνει από τον ΟΑΕΔ, ο οποίος θα καλέσει τους άνεργους να υποβάλουν αιτήσεις προκειμένου να γίνει η επιλογή και η τοποθέτησή τους σε δήμους. Επισημαίνεται ότι ωφελούμενος θα είναι μόνο ένα μέλος από την οικογένεια-στόχο του προγράμματος, ενώ στην περίπτωση που διαπιστώνεται ότι έχουν υποβάλει αίτηση έστω και δύο μέλη της οικογένειας, τότε θα αποκλείονται από τον προσωρινό Πίνακα Κατάταξης Ανέργων και οι δύο αιτήσεις.

Για την εφαρμογή του προγράμματος η διοίκηση του ΟΑΕΔ ζήτησε να ρυθμισθεί νομοθετικά η επιδότηση των ασφαλιστικών εισφορών.

ΔΗΜΑΡ: Δεν ετέθη θέμα επάρκειας του Ηλία Κικίλια

«Δεν ετέθη θέμα επάρκειας του Ηλία Κικίλια, του διοικητή του ΟΑΕΔ. Ξαφνικά δημοσιοποιήθηκε η απαίτηση του αρμόδιου υπουργού Εργασίας, του κ. Βρούτση, ότι “ζητώ τη παραίτηση του κ. Κικίλια” για λόγους και αιτιολογίες, οι οποίες -θα μου επιτρέψετε να σας πω- απάδουν της κρισιμότητας της κατάστασης, αλλά και του γεγονότος, ότι τρία κόμματα συγκυβερνούν», δήλωσε ο κοινοβουλευτικός εκπρόσωπος της ΔΗΜΑΡ Νίκος Τσούκαλης στο «Πρώτο Πρόγραμμα» της ΕΡΑ.

Τόνισε ότι αυτό το γεγονός προκάλεσε «αλγεινή εντύπωση» και σημείωσε: «Η αιτιολογία ήταν ότι ασκεί προσωπική πολιτική και ότι δεν μπορεί να συνεννοηθεί με τον αρμόδιο υπουργό. Νομίζω ότι είναι αυτονόητο, ότι κάποιος αποπέμπεται από μία τρικομματική κυβέρνηση, είτε είναι γραμματέας είτε είναι υπουργός, όχι επειδή δεν μπορεί να συνεννοηθεί ο ένας με τον άλλον, αλλά επειδή είναι ανεπαρκής στο έργο του. Κάτι τέτοιο δεν ακούσαμε σαν αιτιολογία, γεγονός που έχει προκαλέσει σας πληροφορώ αλγεινή εντύπωση».

Πρωτόπαππας: «O κ.Κικίλιας έχει αρνηθεί να υποκύψει στις συνεχείς παρεμβάσεις»

Σε άρνηση του διοικητή του ΟΑΕΔ να δεχθεί παρεμβάσεις, απέδωσε το στέλεχος του ΠΑΣΟΚ και πρώην υπουργός Χρ. Πρωτόπαππας το θέμα που ανέκυψε σχετικά με την παραίτηση του Ηλία Κικίλια.

Μιλώντας στον ραδιοσταθμό «Αθήνα 9,84», ο κ. Πρωτόπαππας ανέφερε πως «ο κ. Κικίλιας -όπως έχουμε ενημερωθεί εδώ και κάποιο χρονικό διάστημα- έχει αρνηθεί να υποκύψει στις συνεχείς παρεμβάσεις από παράγοντες της ΝΔ, προκειμένου να αλλάξει περιφερειακούς διευθυντές του ΟΑΕΔ, κατά το δοκούν. Και συγκεκριμένα κάποια ιδιαίτερα άξια στελέχη, πρώτα στη μοριοδότηση, τους καλύτερους περιφερειακούς διευθυντές, ανεξαρτήτως κόμματος».

Πρόσθεσε ακόμη ότι ο κ. Κικίλιας «δεν ανήκει σε κανένα κόμμα. Είναι επιστήμονας και τεχνοκράτης και μάλιστα ιδιαιτέρου κύρους. Έχει δε υποδειχθεί από τη ΔΗΜΑΡ για διοικητής του ΟΑΕΔ πρόσφατα, δεν τον είχαμε εγκρίνει εμείς…», είπε ο κ. Πρωτόπαππας.

Δ. Παπαδημούλης: Ο καβγάς για τον ΟΑΕΔ είναι για το πάπλωμα

«Η Ν.Δ. θέλει να μετατρέψει τον ΟΑΕΔ σε “μαγαζί” της. ΠΑΣΟΚ – ΔΗΜΑΡ θέλουν μερίδιο. Σε μια χώρα με 1,5 εκατ. ανέργους ο καυγάς είναι για το πάπλωμα», σχολιάζει, μέσω twitter, o κοινοβουλευτικός εκπρόσωπος του ΣΥΡΙΖΑ Δημήτρης Παπαδημούλης, σχετικά με την πρόθεση απομάκρυνσης του Ηλία Κικίλια από τη διοίκηση του Οργανισμού.

Ρουσφέτια, ρουσφέτια, η μόνη σταθερή της Ελλάδας

Στην χειρότερη μεταπολιτευτική εποχή της Ελλάδας η ρουσφετολογική πολιτική καλά κρατεί.
Την ώρα που εκατοντάδες χιλιάδες οικογένειες εξαθλιώνονται, πολιτικοί νομοθετούν για τα "δικά τους παιδιά".
Όταν για χάρη της δημοσιονομικής πειθαρχίας η κυβέρνηση κλείνει σχολεία, δεν διορίζει νέους εκπαιδευτικούς, χορηγεί με το σταγονόμετρο πετρέλαιο και υλικό στα σχολεία, νομοθετεί ρουσφετολογικά για τους "ημέτερους" εκπαιδευτικούς.

"Νέο παράθυρο για ρουσφέτια με τις αποσπάσεις εκπαιδευτικών" έγραψε η Ελευθεροτυπία στις 31 Μάρτη 2013.

" Το δρόμο για προνομιακές αποσπάσεις σε διοικητικές θέσεις του υπουργείου Παιδείας, δίνοντας το δικαίωμα στους εκπαιδευτικούς να διατηρούν παράλληλα τα μόρια της οργανικής τους θέσης, άνοιξε ο Κ. Αρβανιτόπουλος.

Με νομοθετική ρύθμιση (άρθρο 9 του Ν. 4115) μπορούν οι εκπαιδευτικοί να αποσπώνται στο Ίδρυμα Νεολαίας και Διά Βίου Μάθησης, ορίζοντας ότι ο χρόνος απόσπασης θεωρείται χρόνος πραγματικής υπηρεσίας στην οργανική τους θέση. Λαμβάνουν μάλιστα το σύνολο των αποδοχών τους μαζί με όλα τα επιδόματα που λαμβάνουν στην οργανική τους θέση. Ανάλογη προνομιακή ρύθμιση προβλέπεται και για τους εκπαιδευτικούς που θα πάρουν απόσπαση για τον Εθνικό Οργανισμό Πιστοποίησης Προσόντων και Επαγγελματικού Προσανατολισμού (ΕΟΠΠΕΠ).

Μοριοδότηση

Σύμφωνα με τα μέχρι τώρα ισχύοντα (Ν. 3848/10), είχε καταργηθεί η μοριοδότηση όσων εκπαιδευτικών έπαιρναν απόσπαση σε διοικητικές θέσεις του υπουργείου Παιδείας. Κι αυτό γιατί είχε κριθεί ότι θα ήταν εντελώς άδικο να μοριοδοτούνται με τα μόρια της οργανικής τους θέσης οι εκπαιδευτικοί όταν παίρνουν απόσπαση για να είναι δίπλα στο σπίτι τους. Ετσι, σε κάθε περίπτωση απόσπασης, ως μονάδες μετάθεσης υπολογίζονταν οι προβλεπόμενες για τη σχολική μονάδα στην οποία έπαιρνε απόσπαση ο εκπαιδευτικός. Για απόσπαση σε άλλη υπηρεσία υπολογίζονταν οι προβλεπόμενες μονάδες της πλησιέστερης σε αυτή σχολικής μονάδας.

Από δω και στο εξής θα μπορεί, για παράδειγμα, κάποιος που έχει οργανική θέση σε απομακρυσμένη περιοχή να αποσπαστεί στην Αθήνα όπου εδρεύουν ο ΕΟΠΠΕΠ και το Ίδρυμα Νεολαίας και Άθλησης και να πάρει τα 10 μόρια της οργανικής του θέσης, τη στιγμή που στην Αττική προβλέπεται ένα μόριο... "

Τι δεν καταλαβαίνετε ;;;

Ανεπίδεκτοι Μάθησης

Ένας λαός που η ιστορία του βρίθει Εφιαλτών, Πήλιου Γούσηδων, Δοσίλογων, Ταγματασφαλιτών και κάθε είδους προδοτών και μειοδοτών αρνείται πεισματικά να διδαχθεί από την δικιά του ιστορία, τα δικά του παθήματα.


Τους ψηφίζετε αντί να τους φτύνετε.

Δώρο εκατομμυρίων στους καναλάρχες

Όπως θα χετε αντιληφθεί αρκετοί εξ υμών η τρικομματική κυβέρνηση και ειδικότερα ο υπουργός οικονομικών κ. Στουρνάρας, κυβερνά κατά κανόνα με Πράξεις Νομοθετικού Περιεχομένου αποφεύγοντας έτσι τον κοινοβουλευτικό έλεγχο και καταστρατηγώντας κάθε έννοια δημοκρατίας.

Η συνέχεια είναι από το ThePressProject

Με Πράξη Νομοθετικού Περιεχομένου που υπογράφτηκε την τελευταία μέρα του 2012 η κυβέρνηση αναβάλλει για τρίτο έτος κατά σειρά τον νομοθετημένο ειδικό φόρο τηλεόρασης.

Την 31η Δεκεμβρίου ο Αντώνης Σαμαράς υπέγραψε την τελευταία Πράξη Νομοθετικού Περιεχομένου του 2012, Πριν από αυτή είχε υπογράψει άλλες 55 μέσα σε ένα χρόνο. Το νομικό εργαλείο που σχεδιάστηκε για την αντιμετώπιση εκτάκτων περιστάσεων ακυβερνησίας χρησιμοποιείται πλέον για να επιβάλλονται όσα μέτρα η κυβέρνηση δυσκολεύεται να περάσει από τη Βουλή.

Η διαδικασία είναι απλή: Κάθε φορά που κάποιος κυβερνητικός εταίρος ανακαλύπτει κόκκινες γραμμές κάποια μέτρα αποσύρονται από τα άρθρα των εκάστοτε νομοσχεδίων. Τα μέτρα αυτά φυσικά επιστρέφουν και θέτονται σε λειτουργία με την υπογραφή μια απλής Π.Ν.Π. η οποία σύμφωνα με το νόμο πρέπει να κυρωθεί από τη βουλή εντός 3 μηνών από την υπογραφή της. Την τελευταία ημέρα πριν την εκπνοή του τριμήνου η κυβέρνηση επικαλούμενη την κρισιμότητα της κατάστασης και την έλλειψη χρόνου φέρνει τις Πράξεις στη Βουλή σε ενιαία νομοσχέδια (συνήθως ενός άρθρου) και φυσικά τα καταθέτει με τη διαδικασία του κατεπείγοντος. Έτσι οι βουλευτές του κυβερνητικού συνασπισμού (που πριν από 3 μήνες απειλούσαν να ρίξουν την κυβέρνηση για τα συγκεκριμένα μέτρα) ψηφίζουν «για τελευταία φορά» επειδή δεν θέλουν να αφήσουν τη χώρα να πέσει στον γκρεμό.
Σε αυτή την τελευταία και εορταστική Πράξη Νομοθετικού Περιεχομένου, στην τελευταία σελίδα και στο τελευταίο άρθρο η κυβέρνηση χαρίζει στους καναλάρχες για τρίτη συνεχόμενη χρονιά εκατοντάδες εκατομμύρια ευρώ αναβάλλοντας την είσπραξη του ειδικού φόρου τηλεόρασης. Ο φόρος αυτός που νομοθετήθηκε το 2010 ισούται με το 20% της αξίας των τηλεοπτικών διαφημίσεων και έχει ήδη αναβληθεί άλλες δύο φορές.
Και παρόλο που στα τρία μνημόνια υπολογίζονται έσοδα από την δημοπράτηση των τηλεοπτικών αδειών (οι ελληνικοί τηλεοπτικοί σταθμοί λειτουργούν με προσωρινές άδειες από την αρχή της ιδιωτικής τηλεόρασης), η κυβέρνηση όχι μόνο δεν προχωράει στην θέσπιση τιμοκαταλόγου νόμιμης αδειοδότησης αλλά αναβάλλει την εφαρμογή ενός νόμου προκειμένου να μη θίξει τα συμφέροντα των καναλαρχών.
Οι καναλάρχες θεωρούν απόλυτα φυσιολογική την αναβολή του φόρου επειδή η διαφημιστική αγορά είναι ήδη στα Τάρταρα και επειδή η επιβολή του θα μπορούσε να οδηγήσει σε λουκέτο μεγάλους δημοσιογραφικούς οργανισμούς. Φαίνεται ότι το να χάσουν τη δουλειά τους 1000 δημοσιογράφοι είναι πολύ πιο καταστροφικό σε σχέση με το να χάσουν τη δουλειά τους 1000 επαγγελματίες άλλων ειδικοτήτων και για αυτό η κυβέρνηση παρεμβαίνει προκειμένου να σώσει την συμπαθή κοινωνική ομάδα των καναλαρχών. Κάτι τέτοιο μπορεί να υποστηριχτεί άνετα αν συνυπολογιστεί ότι οι 5 μεγαλύτερες τράπεζες της Ελλάδας έχουν δανειοδοτήσει το MEGA με περίπου 100 εκατομμύρια ευρώ, όταν για να πάρεις ένα δάνειο των 2000€ χρειάζεται οχτεγγυητής.
Και φυσικά η κυβέρνηση αξιολογεί ως πιο σημαντική την λειτουργία των (φαλιρισμένων) τηλεοπτικών σταθμών σε σχέση με μερικά εκατομμύρια ευρώ που άλλωστε μπορεί να βρει και από άλλες κοινωνικές ομάδες, όπως π.χ. (και όχι αποκλειστικά) τους χαμηλόμισθους και τους χαμηλοσυνταξιούχους.
Κι όμως, όταν πριν από λίγους μήνες η ΔΗΜΑΡ ζήτησε την ελαφριά τροποποίηση της δανειακής σύμβασης ως προς τα εργασιακά η Τρόικα εμφανίστηκε άτεγκτη και ανυποχώρητη. Η κυβέρνηση τότε υποτίθεται ότι επαναδιαπραγματεύτηκε σκληρά με τους εκπροσώπους των δανειστών μας και δεν τα κατάφερε. Τούτο σημαίνει ότι είτε η διαπραγματευτική μας ικανότητα αυξήθηκε γεωμετρικά τους τελευταίους μήνες, είτε ότι η κυβέρνηση δεν διαπραγματεύτηκε ούτε για τη θέση στο παρκινγκ του Μεγάρου Μαξίμου.

Το ΦΕΚ που επικυρώνει την Π.Ν.Π.

ΦΕΚ 6059 by Costas Efimeros

Ελληνική Δημοκρατία της Μπανανίας

Παρακολουθώντας στα ΜΜΕ τον πρωθυπουργό Αντώνη Σαμαρά να παρευρίσκεται στην υπογραφή συμφωνιών με ξένες εταιρείες - επενδυτές αυτόματα σκέφτηκα πως είμαστε και με την "βούλα" μπανανία.
Ξεπερνώντας τα επικοινωνιακά κόλπα της κυβέρνησης, αν για οποιαδήποτε επενδυτική πράξη πρέπει να προσφύγει κάποιος στον πρωθυπουργό, πόσο διαφέρει η Ελλάδα από της μπανανίες;

"Με τον όρο Μπανανία χαρακτηρίζεται το κράτος στο οποίο δε λειτουργούν σωστά οι θεσμοί και οι κρατικοί μηχανισμοί. Ο μειωτικός αυτός όρος χρησιμοποιείται για να περιγράψει μικρά κράτη, πολιτικά ασταθή και συνήθως εξαρτώμενα σε περιορισμένη γεωργική παραγωγή και κυβερνώμενα από μία μικρή αυτοεκλεγμένη συνήθως πλούσια και διεφθαρμένη κλίκα[1]. Προφανής είναι η αναφορά σε τριτοκοσμικές χώρες της Αφρικής ή της Λατινικής Αμερικής που κατά τη συνήθη αντίληψη είναι μπανανοπαραγωγές χώρες." πηγή: wikipedia

Οι επενδύσεις είναι απαραίτητες για την επανεκκίνηση της ελληνικής οικονομίας, αλλά η εικόνα του πρωθυπουργού παρευρισκόμενου στο κλείσιμο συμφωνιών είναι θλιβερή.
Αποτελεί την καλύτερη και ισχυρότερη μαρτυρία πως κανένας θεσμός και κανένας κρατικός μηχανισμός δεν λειτουργεί στην Ελλάδα μας.
Στην αντίθετη περίπτωση θα αρκούσαν μερικοί κρατικοί υπάλληλοι, άντε και ένας - δυο υπουργοί για να υλοποιηθεί για παράδειγμα η συμφωνία cosco - hewllet packard.
Επιπλέον παρουσιάζει την εικόνα μιας χώρας στην οποία αν δεν έχετε πρόσβαση στον πρωθυπουργό δεν δραστηριοποιήστε οικονομικά.

Η Ελλάδα για δεκαετίες ήταν απλά μια βαλκανική χώρα, λίγο (;) καλύτερη από τις μπανανίες.
Η είσοδος στην ΕΟΚ και μετά στην ΕΕ υποτίθεται ήταν το απαιτούμενο βήμα για την μετεξέλιξή της σε σύγχρονη ευρωπαϊκή χώρα, με θεσμούς που θα λειτουργούσαν.
Δυστυχώς το όραμα του πολιτικού προσωπικού και των περί αυτών δραστηριοποιούμενων επιχειρηματιών ήταν εντελώς αντίθετο.
Στόχευσαν στην απομύζηση των ευρωπαϊκών κονδυλίων και στο φούσκωμα των τραπεζικών τους λογαριασμών διατηρώντας την Ελλάδα σε ένα ιδιότυπο καθεστώς βαλκανικής σαλάτας και μπανανίας.
Στην χώρα μας ο μόνος θεσμός που λειτουργούσε σαν καλολαδωμένη μηχανή ήταν και είναι οι πελατειακές σχέσεις κοινώς τα ρουσφέτια και ο λαός δεν είναι άμοιρος ευθυνών.

Το πόκερ, ο συμβιβασμός και το ατύχημα

Αν και η διαφωνία για τα εργασιακά είχε στοιχεία επικοινωνιακού τεχνάσματος, η πραγματικότητα είναι πιο σύνθετη. Οι Βενιζέλος και Κουβέλης αντιμετωπίζουν σοβαρά εσωκομματικά προβλήματα ως αποτέλεσμα της πολίτικο-εκλογικής αποδόμησης των κομμάτων τους. Ως εκ τούτου, έχουν ζωτική ανάγκη από μία διαπραγματευτική «νίκη», την οποία να μπορούν να «πουλήσουν» στους ψηφοφόρους.

Η τρόικα έκανε μικροϋποχωρήσεις για να δώσει πρόσχημα στον Κουβέλη να κάνει πίσω. Η ΔΗΜΑΡ τις απέρριψε, δηλώνοντας κατηγορηματικά ότι δεν θα ψηφίσει τα επίμαχα μέτρα. Εάν τώρα κάνει πίσω, θα αυτοκτονήσει πολιτικά. Οι επίμαχες απαιτήσεις της τρόικας είναι δευτερεύουσας σημασίας και γι' αυτό θα μπορούσε να τις αποσύρει. Δεν θέλει, όμως, να δημιουργηθεί προηγούμενο. Μέχρι τώρα, οι απαιτήσεις της προκαλούσαν αντιδράσεις, αλλά τελικώς ψηφίζονταν χωρίς εκπτώσεις. Εάν τώρα τις αποσύρει, θα αποδειχθεί πως, όταν χαράσσονται κόκκινες γραμμές και υπάρχει πολιτική βούληση, οι δανειστές υποχρεώνονται να υποχωρούν.

Αυτό δεν το θέλει ούτε η τρόικα ούτε ο σκληρός πυρήνας της εγχώριας «παράταξης του Μνημονίου». Δεν το θέλουν, επειδή θα ακύρωνε το εκβιαστικό δίλημμα που θέτουν στον ελληνικό λαό: ή ψηφίζουμε ό,τι μας ζητάει η τρόικα για να πάρουμε την εκάστοτε δόση ή χρεοκοπούμε και μας διώχνουν από το ευρώ.

Η κατάσταση περιπλέκεται, επειδή η στάση της ΔΗΜΑΡ εντείνει τον διχασμό που έχει προκαλέσει το πακέτο μέτρων στην Κοινοβουλευτική Ομάδα του ΠΑΣΟΚ. Εάν η ΔΗΜΑΡ εμμείνει, το ΠΑΣΟΚ στριμώχνεται πολιτικά. Γι' αυτό, ο Βενιζέλος υποστηρίζει την επιλογή του Σαμαρά να φέρει το πακέτο μέτρων προς ψήφιση στη Βουλή ως νομοσχέδιο με ένα άρθρο.

Με άλλα λόγια, πετάνε το μπαλάκι στον Κουβέλη. Του θέτουν το δίλημμα να επιλέξει εάν είναι συμπολίτευση ή αντιπολίτευση, και τον κατηγορούν ότι «ενώ καταπίνει την κάμηλο, διυλίζει τον κώνωπα». Πιθανότατα, θα προσφερθεί στη ΔΗΜΑΡ ένα πρόσχημα υποχώρησης και αυτή θα ανταποκριθεί. Δεν αποκλείεται, όμως, το πολιτικό αυτό πόκερ να προκαλέσει μία ρήξη, που δεν είναι στην πρόθεση κανενός εκ των εμπλεκομένων. Η ιστορία διδάσκει πως όταν το σκοινί τραβιέται πολύ ενίοτε σπάει. Και αυτό αφορά όλες τις πλευρές.

Tου Σταύρου Λυγερού, πηγή: Καθημερινή

Γιατί οι θυσίες του Ελληνικού λαού θα πέσουν στο κενό

Είναι πέραν κάθε λογικής σκέψης ότι μετά από 3 χρόνια σκληρής λιτότητας, επίθεσης στα εργασιακά δικαιώματα και διάλυσης του κοινωνικού ιστού να μην υπάρχει φως στο τούνελ.

Η εξήγηση κατά την ταπεινή μου γνώμη δεν βρίσκεται στην συνταγή (μνημόνια) αλλά στους μαγείρους και τους σερβιτόρους της συνταγής.
Πολιτικοί παλιάς κοπής, παλιών πρακτικών (ρουσφέτια, ψηφοθηρία) δεν μπορούν να οδηγήσουν την χώρα και το λαό σε ένα καλύτερο δημοκρατικό αύριο με εργασία, υγεία και παιδεία για όλους.
Είναι παράλογο να πιστεύουμε πως αυτοί και οι όμοιοι τους έχουν την θέληση και την ικανότητα να κυβερνήσουν για τον λαό.

Είναι εξοργιστικά παράλογο οι θυσίες του Ελληνικού λαού να πέσουν στο κενό και να βιώσει μαύρες δεκαετίες μιζέριας και ανέχειας, διάλυσης της κοινωνίας και των εργασιακών σχέσεων.

Μερικά παραδείγματα :

1.  Ημέρες και έργα (του παρελθόντος) του κ. Σαλμά :
Το μεγάλο σκάνδαλο με πρωταγωνιστή τον Μάριο Σαλμά που ξέχασε ο Αντώνης Σαμαράς και τον υπουργοποίησε στην κυβέρνηση των "ΑΔΙΆΦΘΟΡΩΝ" που θα σώσουν την χώρα. Διαβάστε περισσότερα στην PetraSkandalou.

2.  Στυλιανίδης και πάσης Ελλάδος
Δημοσίευμα της 12ης Απριλίου 2009 του Πρώτου Θέματος όταν ο τότε Υπουργός Μεταφορών Ευριπίδης Στυλιανίδης, έστειλε το λογαριασμό από ταξίδι του στο Παρίσι, στο Υπουργείο Μεταφορών να τον πληρώσουν οι φορολογούμενοι. Ο λογαριασμός περιλάμβανε:…
• Δύο διανυκτερεύσεις στο Παρίσι στο ξενοδοχείο Four Seasons : 4600€
• Τις βόλτες του με λιμουζίνες : 4745€
• Το Business εισιτήριο της συζύγου του που ταξίδεψε μια μέρα νωρίτερα : 1025€
Πόσο γρήγορα περνάει ο καιρός; Και ακόμη πόσο πιο γρήγορα ακόμη ξεχνάμε; Σήμερα στην συγκυβέρνηση ΝΔ-ΠΑΣΟΚ-ΔΗΜΑΡ το υπουργείο εσωτερικών ανέλαβε ο κος Ευριπίδης Στυλιανίδης που το βράδυ της δολοφονίας του Αλέξη Γρηγορόπουλου διασκέδαζε στα μπουζούκια… Όλη η ιστορία με φωτογραφίες κλπ στο Μώλυ.

3.  Βενιζέλος, Παπακωνσταντίνου και αρκετοί άλλοι εμπλέκονται στο "θάψιμο" της λίστας Λαγκάρντ όπως είχα γράψει εδώ κι εδώ.

4. Ο Πρωθυπουργός Αντώνης Σαμαράς έχει επιδοθεί σε ένα μπαράζ διορισμών "δικών" του ανθρώπων από τον ΕΟΠΠΥ και τον ΣΔΟΕ μέχρι όπου βάλει ο νους σας, όπως γράφει και το der spiegel, και να μην ξεχνάμε και την διαρροή εγγράφων με ρουσφέτια του Αντ. Σαμαρά. Σύνδεσμοι για να κατεβάσετε το αρχείο ρουσφετιών εδώ.

Η Ελληνική πολιτική σκηνή μας παρέχει εκατοντάδες δείγματα κακοδιαχείρισης, ανικανότητας και δημοκρατικού ελλείμματος, που δυστυχώς δεν παραδειγματίζουν τους πολίτες - ψηφοφόρους.

Ένας παραδειγματισμός που θα οδηγούσε τουλάχιστον στην ορθότερη επιλογή προσώπων, νέων ανθρώπων εκτός κομματικού σωλήνα και κληρονομικότητας (γιοί, θυγατέρες, ανίψια κλπ)

Το μήνυμα πίσω από την κ Μέρκελ

Γράφει O KAIROS

Η επίσκεψη της κ Μέρκελ στην Ελλάδα ήγειρε πολλά ερωτήματα, που με τον έναν ή τον άλλο τρόπο απαντήθηκαν από τους πολιτικούς και τους επαγγελματίες και ερασιτέχνες σχολιαστές του τόπου:
Γιατί ήρθε, ποιο ήταν το αποτέλεσμα της επίσκεψης, ποια είναι τα μηνύματα και προς ποιους τα εξέπεμψε, τι εισέπραξε ο Έλληνας πρωθυπουργός και ποια μηνύματα εξέπεμψε εκείνος και μια σειρά άλλων ανησυχιών που διακατέχουν τον μέσο Έλληνα.

Εκείνο το ερώτημα, που η απάντησή του έχει μείνει μετέωρη γιατί πονά ιδιαιτέρως, είναι αν η Ελλάδα θα παραμείνει στο ευρώ και, αν παραμείνει, ποιο θα είναι το οικονομικό μέλλον των κατοίκων της.
Πολλοί περιμένουν αυτή την απάντηση από την κ Μέρκελ, από το οικονομικό ιερατείο του εξωτερικού και από οποιαδήποτε άλλη πηγή εκτός από τη μοναδική που μπορεί να τη δώσει: την Ελλάδα.

Το ευρώ είναι ένα κοινό νόμισμα ανόμοιων οικονομιών. Αυτή είναι η δυσλειτουργία του. Είναι, όμως μία ανταλλακτική αξία που απευθύνεται σε μία συγκεκριμένη δομή κράτους και ιδιωτικής οικονομίας.
Οι Έλληνες αρέσκονται στην ιδέα να αποτιμάται η περιουσία τους και τα σπίτια τους σε ευρώ. Γιατί έτσι έχουν μεγαλύτερη αξία.
Αρέσκονται στην ιδέα να μη χρειάζονται διατυπώσεις και απαγορεύσεις στην εισαγωγή και εξαγωγή συναλλάγματος.
Όπως και στην ιδέα να μπορούν να καταναλώνουν χωρίς δασμούς και πρόσθετους φόρους το 80% των προϊόντων που αγοράζουν καθημερινά.
Ξέρουν ότι τους συμφέρει να προμηθεύονται καύσιμα σε ένα σκληρό νόμισμα, ενώ με ένα ασθενές δεν θα μπορούσαν σήμερα να ανταπεξέλθουν σε κανένα έξοδο.
Δεν ξέρουν ότι ακόμα και το χρέος της χώρας, εκείνο που δεν αμφισβητείται και που είναι σε ευρώ και σε δολάριο ή λίρες θα κάνει την Ελλάδα τριτοκοσμική για δεκαετίες.

Θυμίζω εδώ, ότι μέχρι τη δεκαετία του 2000 τα ιδιόκτητα σπίτια ήταν πάρα πολύ λιγότερα, γιατί τα επιτόκια των δανείων ήταν απλησίαστα, τα αυτοκίνητα επίσης, όπως και όλα τα εισαγόμενα, τρόπος του λέγειν, αγαθά, καθώς επίσης και οι καταθέσεις του κάθε ενός.
Θα ρωτήσει κανείς: άσχημα περνάγαμε;
Αν ρωτήσει εμένα θα απαντήσω ότι περνούσαμε εξαιρετικά. Αλλά, πολύ φοβάμαι ότι εγώ ανήκω στις εξαιρέσεις και, επιπλέον, λέω την αλήθεια. Γιατί ο μέσος Έλληνας εύκολα θα απαντήσει ότι περνούσε εξαιρετικά, αλλά, πολύ φοβάμαι πάλι, ότι θα αποκρύψει πως δεν έχει καμιά διάθεση να ανταλλάξει το τώρα «στριμωγμένα» με το τότε «εξαιρετικά».
Γιαυτό άλλωστε και εξορκίζει την επιστροφή στη δραχμή, την οποία δεν θέλει ούτε να ξαναδεί στα μάτια του.
Το είδαμε και στις κάλπες.

Αυτά είναι οι αλήθειες, που συζητιόνται πίσω από τις πόρτες των σπιτιών και που δεν έχουν καμιά σχέση με τις αλήθειες που πουλάει ο καθένας μόλις βγει στο δρόμο, στη δουλειά, στα καφέ και στις παρέες.
Η χώρα έχει υπερπληθώρα επαναστατών, και 5.500.000 κατοίκους στην πρωτεύουσα, από τους οποίους είναι ζήτημα αν πήγαν 30.000-50.000 στη συγκέντρωση για τη Μέρκελ, και μάλιστα καθυστερημένοι, δεδομένου ότι η πλατεία Συντάγματος στις μία το μεσημέρι, πού ήταν το παλλαϊκό ραντεβού ήταν σχεδόν άδεια !
Εκεί ήμουν, μη μου πει κανείς καμιά ανακρίβεια.

Ενώ λοιπόν ο μέσος Έλληνας θέλει να έχει όλα τα οφέλη του κοινού ευρωπαϊκού νομίσματος, ένα σημαντικό κομμάτι του πληθυσμού με κυρίαρχη ευθύνη της προηγούμενης, και καθώς φαίνεται και αυτής της κυβέρνησης, δεν θέλει επ' ουδενί να αποκτήσει και την κοινή ευρωπαϊκή νοοτροπία, που είναι προϋπόθεση για να έχει το νόμισμα.

Όπως έχω γράψει κατ επανάληψη η Ελλάδα πλήττεται κατ αρχήν από την εσωτερική της σαπίλα και δευτερευόντως από την εξωτερική επιβουλή, η οποία όντως υπάρχει από τα κοράκια των κεφαλαίων. Αλλά τα κοράκια πρέπει πρώτα να σε βρουν πτώμα.
Ένα ελάχιστο εξώφθαλμο καθημερινό παράδειγμα της εσωτερικής σαπίλας, με ρύθμιση της 4ης Οκτωβρίου (!) αποκαλύπτει ο συνάδερφος Βασίλης Γεώργας στο ρεπορτάζ του στο capital («Παίρνουν πίσω τις μειώσεις μισθών για τους υπαλλήλους του υπουργείου Οικονομικών» "Παγώνουν" μειώσεις μισθών για υπαλλήλους τεσσάρων υπουργείων ) !

Μεσούσης της τρόικας και της δυσανεξίας του μεγαλύτερου κομματιού των εργαζομένων μία κάστα υπαλλήλων ετοιμάζεται να εξαιρεθεί από αυτά, τα οποία θα υποστούν οι υπόλοιποι συνάδερφοί τους και οι συνταξιούχοι, χάρη στις πλάτες του πολιτικού τους προϊστάμενου παντοδύναμου στο θέμα υπουργού, ο οποίος είναι και εκείνος που υποτίθεται ότι θα πατάξει την άρρωστη ρουσφετολογική νοοτροπία και θα γλιτώσει τους Έλληνες από την αδικία και τα δυσβάσταχτα κόστη του δημοσίου Πύθου των Δαναήδων!
Και μέχρι την ώρα που γράφονται αυτές οι γραμμές κανείς στη (συγ)κυβέρνηση δεν έχει πει κουβέντα για την ανηθικότητα. Και κανείς δεν έχει στείλει στο σπίτι του τον εμπνευστή της ανατριχιαστικής αυτής νομοθετικής σύλληψης, όποιος κι αν είναι.
Τι παράδειγμα και τι μήνυμα δίνει στον λαό;

Η λίστα Λαγκαρντ και το σαθρό Ελληνικό κράτος

Έγραψα λίγες μέρες νωρίτερα πως ο Βενιζέλος και το πολιτικό σύστημα μας δουλεύουν με την λίστα Λαγκαρντ.

Οι ενέργειες ΌΛΩΝ των εμπλεκόμενων καταδεικνύουν την σαθρότητα του πολιτικού συστήματος και του κρατικού μηχανισμού.

Ο Βενιζέλος και όλοι οι παροικούντες την Ιερουσαλήμ απέκρυψαν στοιχεία οικονομικών εγκλημάτων !!
Πολιτικοί και κρατικοί υπάλληλοι "έπνιξαν" την λίστα Λαγκάρντ αποδεικνύοντας περίτρανα την σαπίλα που κυβερνά και διοικεί την Ελλάδα.
Ακόμη δεν έχουν παραπεμφθεί στην δικαιοσύνη για την απόκρυψη των στοιχείων.

Η κυβέρνηση όφειλε να ξαναζητήσει την λίστα Λαγκάρντ από τους Γάλλους ώστε να εξακριβώσει αν έχει αλλοιωθεί, ενέργεια στην οποία δεν έχει ακόμη προβεί.
Σε περίπτωση αλλοίωσης της λίστας πρέπει να οδηγηθούν στην δικαιοσύνη ΌΛΟΙ οι εμπλεκόμενοι.

Βέβαια τίποτε δεν θα γίνει για έναν απλό λόγο, την καταραμένη βουλευτική ασυλία, που αποτελεί την ρίζα του κακού της χώρας, ένας νόμος χουντικής έμπνευσης και ολοκλήρωσης Βενιζέλου με την σύμφωνη γνώμη ΠαΣοΚ και Νέας Δημοκρατίας.

Το πολιτικό προσωπικό της Ελλάδας (με ελάχιστες εξαιρέσεις προσώπων) αγωνίζονται με νύχια και δόντια να βρουν επαναχρηματοδότηση της χώρας ώστε να διαιωνίσουν το σαθρό κράτος.
Να διαιωνίσουν την σαπίλα, την διαπλοκή, την φοροδιαφυγή, τα ρουσφέτια και όλα αυτά τα καλούδια του σύγχρονου ευρωπαϊκού κράτους που ζούμε.

Τι δεν Καταλαβαίνεις ;

Τι δεν καταλαβαίνεις ;

από το Κουρδιστό Πορτοκάλι

Γκλέτσος vs Σαμαρά

Έχει γραφεί - αναρτηθεί πάμπολλες φορές σε όλα τα μέσα κοινωνικής δικτύωσης αλλά δεν αντέχω στο πειρασμό :

Αντώνη πες αλεύρι, ο Αποστόλης σε γυρεύει :

Αντώνης Σαμαράς στο twitter

Ήμαρτον !!!!! (Γεωργίου speaking) πότε δούλεψες πρόεδρε Σαμαρά, και από πότε ΔΕΝ είσαι λόρδος και κομματάρχης ;;
Απόστολος Γκλέτσος

Κατά την διάρκεια της εκδήλωσης ο Απόστολος Γκλέτσος πήρε το μικρόφωνο και μίλησε στους συμπολίτες τους, προτρέποντάς τους να μην επιλέξουν να ψηφίσουν άτομα του κομματικού σωλήνα, αλλά ανθρώπους που έχουν δουλέψει στην ζωή τους
Τάδε έφη την πρωτομαγιά στο ορεινό χωριό Νεράιδα της Φθιώτιδας, ο δήμαρχος της Στυλίδας, Απόστολος Γκλέτσος.

Νέοι πολιτικοί, Νέοι Σωτήρες στο ΗΠΕΙΡΟΣ TV1 !!

Γυρίζω σπίτι κουρασμένος από την δουλειά (ναι ανήκω στους τυχερούς που ακόμη έχουν δουλειά), η τηλεόραση ξεχασμένη στο Ήπειρος tv1.
Γκόρτζος στο δεξί άκρο και δίπλα του ξεκινάει μια πανελάρα 9 υποψήφιων - εκπροσώπων κομμάτων στην συντριπτική πλειοψηφία τους νέοι ηλικιακά.

Πω πω ρε μάγκες μου, αυτοί είναι τρισχειρότεροι των παλαιότερων πολιτικών.

20 λεπτά αργότερα ξέχασα την κούραση μου γιατί μου ανέβηκε η πίεση με όσα άκουγα.
-- Ο νεαρός του ΣΥΡΙΖΑ (Αργυρίου) ονειρεύεται κυβέρνηση και αναμασάει τα ίδια και τα ίδια, ακόμη και τα ίδια ιστορικά είδωλα της αριστεράς (Μανώλη Γλέζο).
-- Ο νεαρός του ΠαΣοΚ (Ζαρμπαλάς jr) προσπαθεί να δικαιολογήσει τα αδικαιολόγητα, να τετραγωνίσει τον κύκλο, και συμπεριφέρεται σαν να μην κατέστρεψε την χώρα το ΠαΣοΚ.
-- Ο Κιτσάκης της Νέας Δημοκρατίας προσπαθεί να μας κάνει να ξεχάσουμε την κατρακύλα που πήρε η Ελλάδα επί Καραμανλή - Αλογοσκούφη και ταυτόγχρονα να δικαιολογήσει και τις κωλοτούμπες του κόμματος του με Σαμαρά πρόεδρο.
-- Η νεαρά (Τσουμάνη) του ΚΚΕ, μου θυμίζει τα κίτρινα βιβλιαράκια του ΚΚΕ και του μακαρίτη Φαράκου, σαν να μην πέρασε μια μέρα, ίδια γλώσσα, ίδιες σκέψεις, ίδιες αυθεντίες 4 δεκαετίες αργότερα, έχουν προσθέσει μόνο το διακοπτάκι (να διακόπτουν τους πάντες)
-- Ο εκπρόσωπος του ΛΑΟΣ ; εντάξει λευκή βίβλος, μην κουράζω το πληκτρολόγιο.
-- Δεν θα αναφερθώ στους εκπροσώπους των άλλων κομμάτων, μιας και δεν είναι κοινοβουλευτικά και δεν κουβαλάνε αμαρτίες, ίσως πλην της ΔΗΣΥ της Ντόρας που είναι οικογενειακή η αμαρτία.

ΒΟΗΘΕΙΑΑΑΑΑΑΑΑΑΑΑ έρχονται οι νέοι ΣΩΤΗΡΕΣ μας.

Πύρρος Δήμας - Χαράλαμπος Αθανασίου

Άκουγα χτες τα ραδιοφωνικά σχόλια δυο γνωστών δημοσιογράφων της πόλης μας, για την επιλογή των Πύρρου Δήμα και Χαράλαμπου Αθανασίου στα ψηφοδέλτια επικρατείας των ΠαΣοΚ και Νέας Δημοκρατίας αντίστοιχα.

Επικοινωνιακή επιλογή ο Πύρρος Δήμας λέγανε, σε αντίθεση με τον Χαρ. Αθανασίου, που τον θεωρούσαν ουσιαστική επιλογή.

Στην παράδοξη Ελληνική πραγματικότητα που βιώνουμε προτιμώ τους αθλητές από τους δικαστές, και θα τους προτιμώ μέχρι οι δικαστές να αποδείξουν πως ενεργούν και δικάζουν για το συμφέρον του λαού και της Ελλάδας.

Μέχρι να αποδείξουν πως δεν λειτουργούν σαν μια κλειστή κάστα προνομιούχων που εξυπηρετούν άλλες κάστες προνομιούχων.

Αναρωτιέμαι όμως τι ουσιαστικό έχουν προσφέρει οι δικαστικοί στην κακομοίρα την Ελλάδα μας.
Είναι ακριβοπληρωμένοι και προφέρουν ελάχιστα.
-- Τι να πρωτοθυμηθώ, τον πρώτο πρωθυπουργό της χούντας τον πρόεδρο του Αρείου Πάγου, τον Κόλια ;
-- Το φιάσκο της δίκης Παπανδρέου ;
-- Την απροθυμία (ανικανότητα ;) να δικάσουν ένα από τα δεκάδες σκάνδαλα πολιτικών και να τους στείλουν πίσω από τα κάγκελα ;
-- Τα πακέτα αναδρομικών που κατά καιρούς εισπράττουν ;
-- Την διαγραφή δεκάδων σκανδάλων, siemens, υποβρύχια, vodafone, RICOMEX και τόσα άλλα που δεν θέλω να σκέφτομαι, αλλά δεν ξεχνώ ;
-- Την ευκολία με την οποία κρίνουν παράνομες και καταχρηστικές πολλές απεργίες ;
-- Τα δεκάδες εκατομμύρια ευρώ που σπαταλήθηκαν για την ανύπαρκτη μηχανογράφηση των δικαστηρίων ;
-- Αναλογιστείτε μόνο πως λειτουργούν οι δικαστικοί στην γειτονική Ιταλία (πχ δίκες Μπερλουσκόνι) και συγκρίνετε τους με τους δικούς μας.

Σε αντιδιαστολή με τους δικαστές, οι αθλητές στην πλειοψηφία τους είναι κάκιστα αμειβόμενοι, αλλά μας έχουν προσφέρει μεγάλες χαρές και αλησμόνητες στιγμές.

Πολλά τα παραδείγματα, άρση βαρών, ανδρική και γυναικεία ομάδα πόλο, δρόμοι ταχύτητας, εθνικές ομάδες ποδοσφαίρου (εντάξει οι ποδοσφαιριστές αμείβονται καλύτερα, όχι όλοι βέβαια), εθνική ομάδα μπάσκετ ........