Ποτέ ξανά !!!!

Δεν αξίζει στα Γιάννενα μας αυτή η κατάντια. Ποτέ ξανά αυτά τα μαύρα χάλια. Μην επιτρέψουμε την οριστική διάλυση της πόλης μας.

Πηγή: EPIRUS GATE

Για την αναδημοσίευση: ΗΠΕΙΡΟΣ ΓΗ ΑΠΕΙΡΟΥ ΚΑΛΛΟΥΣ

Μνημόνιο, Αντιμνημόνιο και Τοπική Αυτοδιοίκηση

Αυτές τις μέρες μου τα χουν κάνει τσουρέκια.
Μνημονιακοί και αντιμνημονιακοί, το μόνο που σκέφτονται είναι τα ψηφαλάκια.
Αναγάγουν σε αυτοσκοπό την επικράτηση επί του αντιπάλου, καθόλου δεν τους ενδιαφέρει (πλην ελαχίστων εξαιρέσεων) η πόλη μας τα Γιάννενα.

Ο απαράδεκτος κόμβος της Εγνατίας είναι πράσινο ή μπλε πρόβλημα ;
ΟΧΙ, είναι και πράσινο και μπλε, μαζί κατασκεύασαν αυτό το έκτρωμα.

Τα πλημμυρισμένα σπίτια και σχολεία κύριε Σαμαρά είναι αντιμνημονιακό θέμα ;
ΟΧΙ, γαλάζιους άρχοντες είχαμε, τους Γκόντα και Καχριμάνη που "εκφράζουν" το αντιμνημόνιο, αλλά πλημμύρισε το σύμπαν στα Γιάννενα.

Οι λακκούβες, τα σκουπίδια, είναι θέμα μνημονίου ή αντιμνημονίου ;
ΟΧΙ, είναι πρόβλημα ανικανότητας διαχείρισης των κοινών του δήμου Ιωαννιτών.

Η ορθή και οικολογική διαχείριση της λίμνης, η ποιότητα του πόσιμου νερού είναι θέμα μνημονίου ;
ΟΧΙ, και πάλι είναι θέμα ικανότητας και δημιουργικότητας, αλλά που να τα βρεις στον απερχόμενο δήμαρχο ;

Αυτοί που αποδείχτηκαν ανίκανοι να διαχειριστούν τον παλιό δήμο Ιωαννιτών, είναι ικανοί να διαχειριστούν τον νέο διευρυμένο με τα πολλά περισσότερα προβλήματα ;

Σε μια χρεοκοπημένη χώρα, ενδιαφέρονται μόνο για την διατήρηση του πολιτικού συστήματος και των καρεκλών τους.

Η πόλη μας τα Γιάννενα χρειάζεται ορθολογική διαχείριση με επίκεντρο τον Γιαννιώτη κάτοικο.

Η κομματοκρατία δεν έχει θέση στα προβλήματα της πόλης.
Η κομματοκρατία στην τοπική αυτοδιοίκηση οδήγησε τα Γιάννενα σ' αυτό το χάλι.

Ακούστε τους προγόνους μας που συνήθιζαν να λένε ότι «μεταξύ δυο κακών το μη χείρον βέλτιστον» που στα νέα Eλληνικά σημαίνει ότι όταν έχεις μπροστά σου δυο άσχημα πράγματα και είσαι υποχρεωμένος να διαλέξεις το ένα, επιλέγεις εκείνο που είναι λιγότερο αρνητικό.

ΜΑΚΡΙΑ ΑΠΟ ΤΟΝ ΔΗΜΟ ΤΑ

Ο Αμερικάνικος Εφιάλτης

Το λίκνο του καπιταλισμού, του νεοφιλελευθερισμού, συνθλίβει αδυσώπητα ανθρώπους και όνειρα.
Εδώ και χρόνια το αμερικάνικο όνειρο έχει μετατραπεί σε αμερικάνικο εφιάλτη ή καλύτερα σε παγκόσμιο εφιάλτη.
Όταν η απληστία είναι νόμιμη, δεν υπάρχει χώρος για ανάπτυξη, ελπίδα, για καλύτερη ζωή, παρά μόνο για τους λίγους.
Το πολίτευμα έχει ήδη μετατραπεί σε ολιγαρχικό, ένας νέος Μεσαίωνας αναδύεται.
Ας το βάλουν καλά στο νου τους οι απανταχού λάτρεις του νεοφιλελευθερισμού και τα κακέκτυπα ελληνικά αντίγραφά τους.

Αναδημοσίευση από CYNICAL

Για την αντιγραφή, Ήπειρος Γη Απείρου Κάλλους

Οι νικητές του ταξικού πολέμου

Ποιος έχει κερδίσει τον μέχρι τώρα ταξικό πόλεμο; Δεν χρειάζεται και πολύ σκέψη: Οι πλούσιοι! Για δεκαετίες οι πλούσιοι γίνονται πλουσιότεροι και οι φτωχοί φτωχότεροι. Έτσι διατείνεται ο αρθρογράφος Bill Quigley στο Truthout και επειδή το τερατώδες αυτό συμπέρασμα, που αφορά την Αμερική και όχι εμάς, ακόμα δεν έχει χωνευτεί αρκετά, παραθέτει και ένα σκασμό στοιχείων.

Αυτή τη στιγμή στην Αμερική διεξάγεται ένας πολύ βρώμικος πόλεμος, όπου το άμεσο διακύβευμα στις ενδιάμεσες εκλογές του Νοεμβρίου, είναι η νίκη των ρεπουμπλικανών και η συντριβή των μεταρρυθμίσεων του μπολσεβίκου Ομπάμα. Προς τούτο επιχειρηματικοί όμιλοι, και μεμονωμένοι δισεκατομμυριούχοι έχουν επιδοθεί σε μια μοναδική στα χρονικά των αμερικανικών εκλογών κινητοποίηση. Εξυπακούεται χρηματική. Το σύνθημα: προσοχή η Αμερική γίνεται σοσιαλιστική, οι ελευθερίες, (εννοείται του κεφαλαίου αλλά δεν ομολογείται) καταποντίζονται και η κοινωνία καταστρέφεται. Περί χρηματοδοτήσεων δείτε τις προηγούμενες αναρτήσεις, «Οι χρηματοδότες του Tea Party» και «Ο χορός της Αρκούδας».

Ας τα δούμε λοιπόν. Οι πηγές αναφέρονται στο πρωτότυπο άρθρο στα Αγγλικά.

Θέση: Οι φτωχοί γίνονται φτωχότεροι.

Απόδειξη:

Επίσημα στοιχεία δείχνουν ότι η Αμερική φιλοξενεί τον μεγαλύτερο αριθμό φτωχών στα τελευταία 50 χρόνια, σε ποσοστό 14.3%, δηλαδή 43.6 εκατομμύρια ανθρώπους. Φτωχοί είναι 1 στα 5 παιδιά και ένας στους 10 ηλικιωμένους. Ένας στους 6 εργαζόμενους είναι άνεργος, με το ποσοστό ανεργίας στο 17%, μεταφραζόμενο σε 26.8 εκατομμύρια. Το επίσημο 9.6% δεν περιλαμβάνει μακροχρόνια ανέργους, ή με μερική επισφαλή εργασία. Είπαμε, ακόμα και με μια μέρα εργασίας τη βδομάδα, δεν λογίζεσαι άνεργος.

50 εκατομμύρια Αμερικανοί δεν έχουν ιατρική περίθαλψη. Οι γυναίκες έχουν μεγαλύτερη πιθανότητα να πεθάνουν από περιπλοκές στη διάρκεια της κύησης, απ’ ότι γυναίκες σε 40 άλλες χώρες. Ενώ οι αφρο-αμερικάνες, είναι κατά τέσσερις φορές περισσότερο επιρρεπείς απ’ ότι οι λευκές συμπατριώτισσές τους.

Περίπου 3.5 εκατομμύρια δεν έχουν σπίτι να μείνουν. Στην Ατλάντα εμφανίστηκαν 33,000 άτομα ζητώντας επιδότηση κατοικίας. Το ίδιο και στο Ντιτρόιτ. 50,000 εμφανίστηκαν για 3,000 κουπόνια.

49 εκατομμύρια σιτίζονται με κουπόνια. 16 εκατομμύρια είναι τόσο φτωχοί που παραλείπουν γεύματα. Οι αριθμοί, ποτέ από τότε που καταγράφονται στατιστικά στοιχεία δεν υπήρξαν υψηλότεροι.

Θέση: Η Μεσαία τάξη οπισθοχωρεί.

Απόδειξη:

Μια/δυο γενιές πιο πίσω ήταν δυνατόν ένα μέσο νοικοκυριό να ζει από το εισόδημα του ενός. Τώρα χρειάζονται επιεικώς δυο για το ίδιο επίπεδο διαβίωσης. Οι μισθοί, αφαιρώντας τον πληθωρισμό βρίσκονται καθηλωμένοι για δεκαετίες. Το κόστος κατοικίας, υγείας και παιδείας έχει αυξηθεί πολύ περισσότερο από την αύξηση των μισθών. Το 1967 το μέσο 60% των νοικοκυριών ελάμβανε το 52% του συνολικού εισοδήματος. Το 1998, το 47%. Η διαφορά αυτή δεν πήγε στους φτωχούς, αλλά στο πάνω 20%.

2.8 εκατομμύρια σπίτια πήραν ειδοποίηση κατάσχεσης το 2009. (Φαντάζομαι να πήρατε χαμπάρι το σκάνδαλο με τις κατασχέσεις, που τις έστελναν αβέρτα κουβέρτα χωρίς να εξετάζουν καν τα στοιχεία).

11 εκατομμύρια ιδιοκτήτες σπιτιών, δηλαδή ένας στις τέσσερις χρωστάει σε οικιστικά δάνεια περισσότερα απ’ ότι η αξία του σπιτιού του.

Παρά το γεγονός ότι οι αμερικανοί εργάζονται σκληρότερα και περισσότερο από ποτέ, τους επιστρέφονται λιγότερα από το 1940 και εντεύθεν.

Θέση: Οι πλούσιοι γίνονται πλουσιότεροι.

Απόδειξη:

Ο πλούτος των 400 πλουσιοτέρων στις ΗΠΑ μεγάλωσε κατά 8% τον τελευταίο χρόνο. Σε $1.37 τρισεκατομμύρια.

Ο ισχυρότερος manager hedge funds, David Τepper, μόνο πέρσι κέρδισε $4 δις. Οι υπόλοιποι 10 στη λίστα κέρδισαν από $3.3 δις μέχρι το ταπεινό $800 εκατομμύρια.

Η ανισότητα στην κατανομή εισοδημάτων είναι τόση όση και στη μεγάλη ύφεση του 1929. Από το 1979 στο 2006, το πλουσιότερο 1% τουλάχιστον διπλασίασε το μερίδιό του στο συνολικό εισόδημα, από 10% στο 23%. Το μέσο εισόδημα του πλουσιότερου 1% είναι στο $1.3 εκατομμύρια. Ενώ για τα τελευταία 25 χρόνια το 90% της συνολικής αύξησης του αμερικάνικου εισοδήματος πήγε στο πάνω 10%. Ενώ το 10% πήγε στο υπόλοιπο 90% του πληθυσμού!

Το 1973 , ο μέσος CEO πληρωνόταν 27 φορές περισσότερο απ’ ότι ένας μέσος εργάτης. Το 2007, ο πολλαπλασιαστής ανέβηκε μια ολόκληρη τάξη μεγέθους, στο 275.

Από το 1992, η μέση φορολογική επιβάρυνση των 400 πλουσιοτέρων έπεσε από το 26.8% στο 16.6%.

Η Αμερική έχει τη μεγαλύτερη ανισότητα ανάμεσα στις χώρες του δυτικού κόσμου, η οποία και χειροτερεύσει εδώ και 40 χρόνια.. Η θέση της χώρας (45η) είναι στην ίδια κατηγορία με την Αργεντινή, το Καμερούν, και την Ακτή Ελεφαντοστού. Πληροφοριακά, η Ελλάδα είναι στην 33η η Γερμανία στην 27Η και η Σουηδία στην 23η.

Οι πλούσιοι στην Αμερική ζούνε κατά μέσο όρο πέντε περισσότερα χρόνια απ’ ότι οι φτωχοί. (Δείτε παλιότερη ανάρτηση, "Οικονομικές ανισότητες και προσδόκιμο ζωής"). Το 1980 η διαφορά αυτή ήταν στα 2.8 έτη. Το 1990 η απόσταση ήταν κάτι λιγότερο από 4 χρόνια.

Ποιο είναι το συμπέρασμα;

Αντεπίθεση!

Bill Quigley is legal director at the Center for Constitutional Rights and a law professor at Loyola University New Orleans. He is a Katrina survivor and has been active in human rights in Haiti for years with the Institute for Justice and Democracy in Haiti. He can be reached at quigley77@gmail.com.

Υ.Γ. Για περισσότερη εμπέδωση, Please, δείτε και αυτό:
In Class Warfare, Guess Which Class Is Winning

Τηλεοπτικές αναλύσεις εκλογών

Με ενοχλεί ο λόγος που εκφέρουν οι αντιπρόσωποι ΟΛΩΝ των κομμάτων στις τηλεοπτικές εκπομπές ανάλυσης των αποτελεσμάτων.

Ξύλινος λόγος με μόνο σκοπό και επίκεντρο την δικαίωση των κομμάτων τους.

Ουσιαστικά ψεύδονται ΟΛΟΙ τους.
Ψεύδονται στις πλάτες του ανενημέρωτου λαού μας.

Όσο τους βλέπω και τους ακούω, τόσο ανατριχιάζω.
Ανατριχιάζω για το μέγεθος της υποκρισίας και του ψεύδους.

Η Ελλάδα μας χρεωκόπησε, για μας τους Έλληνες έρχονται μαύρα χρόνια φτώχειας.

Κι' όμως ένας κερατάς πολιτικός ΔΕΝ διατυπώνει μια πρόταση διάσωσης της χώρας και του λαού.
Μόνο για τα κόμματά και τις βουλευτικές τους καρέκλες κόπτονται.
Και φυσικά από κοντά και οι δημοσιογράφοι, χαμογελάνε και χαριεντίζονται, στο βωμό του θεού ευρώ.

Για τον λαό ρε κουφάλες δεν νοιάζεστε μια στάλα.

Ανέκδοτο

Όπως το παρέλαβα στο ηλεκτρονικό ταχυδρομείο από τον παλιό και καλό μου φίλο Χρήστο.

Ένα ζευγάρι ηλικιωμένων αγοράζει ένα σπίτι σε μια μικρή κωμόπολη. Δυο μήνες μετά την εγκατάσταση τους, τους κάνει επίσκεψη ο δήμαρχος και τους ρωτά :

Πως σας φαίνεται το χωριό μας ; (συνηθισμένη απάντηση)

Είστε ευχαριστημένοι από το σπίτι σας ; (συνηθισμένη απάντηση)

Χρειάζεστε κάτι που μπορούμε να κάνουμε για σας ; (συνηθισμένη απάντηση)

Πως περνάτε τον καιρό σας ; Ο γέρος του απαντά :

Το πρωί ξυπνάμε κατά τις 7 και ξεκινάμε με σεξουαλική δραστηριότητα.
Στις 8 παίρνουμε το πρωινό μας και μετά το μπάνιο μας και ξανά σεξουαλική δραστηριότητα.
Μετά ξεκινάμε για την αγορά και στον γυρισμό ταχτοποιούμε τα ψώνια μας και έχουμε σεξουαλική δραστηριότητα.
Το μεσημέρι κατά τις 1 τρώμε και μετά έχουμε σεξουαλική δραστηριότητα.
Μετά πάμε για ύπνο μέχρι τις 4 και ξυπνώντας έχουμε σεξουαλική δραστηριότητα.
Αργότερα βλέπουμε τηλεόραση μέχρι τις 8 διακόπτοντας βεβαίως το πρόγραμμα λόγω σεξουαλικής δραστηριότητας.
Μετά θα φάμε κάτι ελαφρύ και θα συνεχίσουμε με σεξουαλική δραστηριότητα ....
Στην συνέχεια θα διαβάσουμε κάτι στο κρεβάτι και θα κοιμηθούμε αφού πρώτα έχουμε σεξουαλική δραστηριότητα.

Ο δήμαρχος που ακούει τόση ώρα με τις τρίχες σηκωμένες στο κεφάλι ρωτά τον γέρο:

Τι ηλικία έχετε ;

Εγώ 86 και η γυναίκα μου 78 του απαντά.

Σκύβοντας στο αυτί του γέρου ο δήμαρχος τον ρωτά :

Τι εννοείτε παρακαλώ με τον όρο «σεξουαλική δραστηριότητα» ;

Και ο γέρος του απαντά : Μου ζαλίζει τα @@@@@@ !!!

Γιάννης Δημαράς : Κοινωνία καθρέφτης σου είμαι

Κατ' εμέ ο Γιάννης Δημαράς αποτελεί τρανό παράδειγμα της σύγχρονης Ελλάδας.

Μιας Ελλάδας της αρπαχτής, της ευκαιριακής αναρρίχησης, των συμφερόντων.

Μιας κοινωνίας που πνίγει τους νέους ανθρώπους για χάρη των μεσήλικων και άνω, κουρασμένων, ανίκανων και διαπλεκόμενων πολιτικών, υπηρετών του κατεστημένου και των οικονομικών συμφερόντων.

Μιας Ελλάδας που "έμαθε" να επιβραβεύει όσους στον βωμό της εξυπηρέτησης των προσωπικών τους μόνο φιλοδοξιών και συμφερόντων κάνουν κωλοτούμπες στο διηνεκές.

Από πόσα κόμματα έχει περάσει; Ποιόν και τι εξυπηρετεί η υποψηφιότητα του;

Δημοσιογράφος σε εφημερίδες, περιοδικά και τηλεόραση.
Παιδί του Δημοσιογραφικού Οργανισμού Λαμπράκη ο Δημαράς έγινε δημοφιλής χάρη στην προβολή του από τα ΜΜΕ.

79-81' ΚΚΕ εσωτερικού.

Συνεχές φλερτάκι με το ΠΑΣΟΚ μέχρι το 92' καταλήγει σε χυλόπιτα.

Το 1995 ο Δημήτρης Τσοβόλας και άλλα παλιά κομματικά στελέχη του ΠΑΣΟΚ ιδρύουν το ΔΗΚΚΙ, από κοντά και ο Δημαράς.
Το κόμμα πιάνει πάτο και ο Δημαράς αποχωρεί σαν τα ποντίκια από τους πρώτους για να σωθεί το 2003 και να επανενταχθεί στο ΠΑΣΟΚ, χωρίς όμως να αποχωρεί από τη Δημοτική Παράταξη του ΔΗΚΚΙ.
Η Γενική Συνέλευση του ΔΗΚΚΙ τον καταγγέλει για «απαράδεκτη πράξη σφετερισμού ψήφων» και δηλώνει γι’ αυτόν: «Το δέλεαρ της εξουσίας ευτελίζει τους ανθρώπους. Την προδοσία πολλοί αγάπησαν, τον προδότη ουδείς».
Όμως ο Γιάννης Δημαράς έχει ήδη πετάξει για άλλα λημέρια.

Στο ενδιάμεσο, ο Δημαράς εκλέγεται βουλευτής ΔΗΚΚΙ (1996) και παίρνει 11% ως υποψήφιος δήμαρχος Αθηναίων (2002), πάλι με το ΔΗΚΚΙ.

Με το ΠΑΣΟΚ, ο Γιάννης Δημαράς εκλέγεται βουλευτής το 2004, 2007 και 2009. Το 2006 εκλέγεται και πάλι δημοτικός σύμβουλος Αθήνας, αυτή τη φορά όμως όχι με το ΔΗΚΚΙ, αλλά με το ΠΑΣΟΚ.

Τον Μάιο του 2010 ο Γιάννης Δημαράς δηλώνει «παρών» για το μηχανισμό στήριξης από το ΔΝΤ, αρνούμενος όμως να το καταψηφίσει ανοιχτά.
Βλέπεις, δεν έχει τα κότσια να βροντοφωνάξει "ΟΧΙ".
Ο Παπανδρέου με συνοπτικές διαδικασίες τον πετάει έξω από το κόμμα.
Στις πρώτες δηλώσεις του λέει οτι «συνεχίζει να είναι ΠΑΣΟΚ», αλλά αδυνατεί να προτείνει εναλλακτική λύση για αποτροπή της χρεοκοπίας.

Παρ’ όλ’ αυτά, το καλοκαίρι του 2010 ο Γιάννης Δημαράς υπερψηφίζει στη Βουλή τα ασφαλιστικά και εργατικά νομοσχέδια κατ’ εφαρμογή του μνημονίου, για να εξομαλύνει τις σχέσεις του με το ΠΑΣΟΚ.
Μέχρι τα τέλη Αυγούστου, ο Δημαράς μάταια παρακαλεί τον Γιώργο Παπανδρέου να του δώσει το χρίσμα για την Αθήνα.

Τον Σεπτέμβριο του 2010, ο Γιάννης Δημαράς ανακοινώνει την υποψηφιότητά του στην Περιφέρεια Αττικής με στελέχη από το παλαιό ΠΑΣΟΚ και διεγραμμένους της Νέας Δημοκρατίας.
Χαρακτηριστικό παράδειγμα η υποψηφιότητα ως αντιπεριφερειάρχη του πρώην προέδρου της ΟΝΝΕΔ και στενού πολιτικού φίλου της Ντόρας Μπακογιάννη, Χρήστου Κουρούση, γεγονός που αντικατοπτρίζει τη σχέση του με την οικογένεια Μητσοτάκη.

Προσπαθεί να λανσάρει την "μάχη" του με το ΔΝΤ στα υπόλοιπα κόμματα της αντιπολίτευσης. Ο Σαμαράς δείχνει ενδιαφέρον, ενώ ΚΚΕ, ΣΥΡΙΖΑ και ΛΑΟΣ σφυρίζουν αδιάφορα και του τα χώνουν κανονικά στα ΜΜΕ.

Ο Γιάννης Δημαράς αυτοαποκαλείται «υπερκομματικός», «ανεξάρτητος» και «αντιμνημονιακός» και πάει καλά στις δημοσκοπήσεις.
Για τον Δημαρά πανυγηρίζει πρώτη η ΝΔ και τα προσκείμενα σε αυτή blogs που τον στηρίζουν.
Δεν είναι τυχαίο οτι ο επίσημος υποψήφιος της ΝΔ, Βασίλης Κικίλιας, συναντά τον χλευασμό και δυσκολεύεται να φτάσει ακόμα και το 20%.

Εντύπωση κάνει η δήλωση Δημαρά οτι κρατάει για σιγουριά τη βουλευτική του έδρα «όχι για προσωπικό όφελος, αλλά για να του είναι δυνατό να μας σώσει από το μνημόνιο».

Είναι αλήθεια ότι ο κόσμος, αγανακτισμένος από το μνημόνιο, στρέφεται σε οτιδήποτε φέρει τον μανδύα του «ανεξάρτητου».
Οι πολίτες όμως δεν θέλουν (???) ούτε κομματόσκυλα, ούτε κωλοτούμπες.
Θα πιστέψει ο κόσμος ότι ο Δημαράς έκοψε τα πήγαινε-έλα ανάλογα με το που φυσά ο άνεμος;

Δεν θα προτείνω εγώ στους Αθηναίους ποιόν να ψηφίσουν για περιφερειάρχη, ελπίζω όμως κάποτε ετούτη η κοινωνία να μάθει να αποβάλλει τους κωλοτούμπες, τους σάπιους συμφεροντολόγους, τους παρτάκηδες.

Ο Πρετεντέρης φούρναρης

Δεν ξέρω πόσοι είδατε τη συνέντευξη Σαμαρά στον Πρετεντέρη, μια και προετοιμαζόσασταν ψυχολογικά για το κατατονικό "Νησί", αλλά εγώ την είδα και το "Νησί" μετά μου φάνηκε κωμωδία.

Βέβαια, συνέντευξη ακριβώς δεν ήταν, μάλλον πληρωμένη διαφήμιση τη λες, αλλά εντάξει, ο Πρετεντέρης την έκανε.
Επειδή είναι Καραγκιόζης δεν θα ακούσουμε τον Σαμαρά;

Ε, όχι δεν θα ακούσουμε τον Σαμαρά.

Πρώτα απ΄όλα πώς την είδε ο μάγκας;
Επειδή έδωσε ο Παπανδρέου συνέντευξη, έπρεπε να δώσει κι αυτός;
Και άντε, πες ναι.
Συγκρίνεται η μια με την άλλη;
Του Παπανδρέου η συνέντευξη ήταν διακαναλική, κράτησε δυόμιση ώρες σχεδόν και είχε μπροστά του αληθινούς δημοσιογράφους.

Ο Σαμαράς σκάρτα μια ώρα, με τον Πρετεντέρη μπροστά του, με διακοπή για διαφημίσεις μουρταδέλλας, και σε ένα μόνο κανάλι, τι κατάλαβε;

Σαν να θέλει ο Τουίτυ, να κλέψει πρωταγωνιστικό ρόλο από τον Τζωρτζ Κλούνεϊ.

Να τον πληρώναμε να κάνει ρόμπα τη Νέα Δημοκρατία, τόσο πετυχημένα δεν θα το έκανε.

Μίλησε κιόλας, έτοιμα και τα πασούμια για τη ρόμπα.

Ξεκαθάρισε πως για όλα τα αισχρά της περιόδου που κυβερνούσε η Νέα Δημοκρατία, ανέλαβε την ευθύνη ο Καραμανλής.

Σαν να σου λέει, ανέλαβε την ευθύνη ο Τσώρτσιλ.

Τι λε ρε παιδί μου.
Ανέλαβε τη ευθύνη ο Καραμανλής που του φοράνε οι καμαριέρες κάθε πρωί το σώβρακο γιατί δεν ξέρει να το βάλει μόνος του και καθαρίσαμε.

Μην πει κανείς "για τόσο μαλάκες μας περνάει ο Σαμαράς".
Όχι. Τόσο μαλάκας είναι.
Αλλιώς θα του ΄κοβε ότι δε μασάμε φρουτόκρεμα, πως ο μέσος Έλληνας του ρίχνει 50 μονάδες χαλαρά στο iq, πως η γιαγιά μου όταν τον βλέπει παίρνει υπογλώσσιο γιατί της θυμίζει έναν τρελό που είχανε στο χωριό κι έδειχνε τα απαυτά του στην πλατεία.

Ευτυχώς η γιαγιά είναι διασωληνωμένη από το Σάββατο, οπότε δεν τον είδε και ίσως ζήσει.

Τώρα, για το παράπονο του ότι έχει ψηφίσει 60 τόσα νομοσχέδια στη Βουλή, ενώ ο Παπανδρέου ψήφισε μόνο 7 επί Νέας Δημοκρατίας, προφανώς ο Πρετεντέρης έλειπε στον φούρνο και δεν απάντησε ότι νομοσχέδια Καραμανλή ψηφίζεις μόνο άμα παίρνεις ναρκωτικά κι έχεις ντάγκλες.

Πάντως, ομολογώ τον ψιλοχάρηκα όταν δήλωσε πως αν πάμε σε εκλογές και τις κερδίσει η Νέα Δημοκρατία, θα πληρώσει η Ελλάδα τα χρέη της όπως κάνουν οι σωστοί οι άντρες.
Εντάξει, η Ελλάδα μπορεί να είναι θηλυκού γένους, αλλά και γυναίκα δεν τη λες επειδή φοράει φουστανέλα!
Αυτό ο Σαμαράς το έχει καταλάβει, γι αυτό μίλησε εκ μέρους του Ελλάδα.

Εδώ που τα λέμε, όλοι οι πολιτικοί αρχηγοί έχουν καταλάβει τι είναι ο Ελλάδας.
Γνωρίζουν την κατάσταση του και τα κέφια του.
Γι αυτό είναι κατά του μνημονίου.
Άσχετα που συμφωνούν να πληρωθεί το χρέος.

Η Παπαρήγα για παράδειγμα, δήλωσε πως αν ο λαός ψηφίσει ΠΑΣΟΚ στις εκλογές της 7ης του Νοέμβρη, θα φέρει τον Ελλάδα πιο γρήγορα στην απόλυτη εφαρμογή του μνημονίου.
Ενώ αν ψηφίσει κάτι άλλο, ΚΚΕ αν γίνεται, θα κερδίσει χρόνο.
Δεν είπε δηλαδή κι αυτή "Δεν πληρώνουμε το χρέος μας" είπε απλώς, καλό είναι να το πληρώσουμε αργότερα.
Σεβαστό, ο καθένας με τους ρυθμούς του.

Ή, με τις βολές του.

Ο Δημαράς ας πούμε, αυτό το καλόπαιδο, το μόρτικο, με την ξεψυχισμένη φωνή από τα βάσανα του λαού, μπορεί να έγινε βουλευτής με το ΠΑΣΟΚ και να διαφώνησε με το μνημόνιο ενώ συμφωνούσε με πολλά άλλα, όμως γιατί να μην κατέβει υποψήφιος περιφερειάρχης στην πλάτη του μνημονίου;
Αφού είπαμε συμφωνεί με πολλά άλλα και προφανώς μέσα σε αυτά είναι ο Καλλικράτης.

Τώρα, να ανοίξεις κουβέντα μαζί του, για να του πεις πως όταν εκλέγεσαι βουλευτής από τη βάση και τα ύψη ενός κόμματος, είσαι υποχρεωμένος να ψηφίζεις τα νομοσχέδια που εισηγείται στη Βουλή, δεν κάνει। Ντροπής।
Από τη στιγμή που δεν αντιλαμβάνεται πως σε διαφορετική περίπτωση θα έπρεπε να έχουμε δημοψήφισμα για κάθε νέο νομοσχέδιο αλλά τον εκλέξαμε γιατί έχουμε και δουλειές, ό,τι να του πεις θα τον προσβάλλεις.

Δεν χρειάζεται να χαλάσετε τις καρδιές σας για σαχλαμάρες.
Αρκεί να μην τον ψηφίσεις, γιατί θα γίνεις ο μαλάκας του μαλάκα.
Εμένα το μνημόνιο δεν με πειράζει, αλλά αυτό με πειράζει.

Όπως με πειράζει να συμφωνούν όλοι για το χρέος του Ελλάδα, ακόμη και ο Πρετεντέρης, αλλά να διαφωνούν με το μνημόνιο, δηλαδή τον τρόπο που θα ξεχρεώσει.
Λες κι όταν δανείζεσαι έχεις τον πρώτο λόγο.
Δηλαδή άμα δάνειζες τι θα είχες;
Πάλι τον πρώτο λόγο.
Ε, ναι, αφού είσαι παπάρας, τέτοιες παπαριές λες.

Α, ρε, τον καημένο τον Ελλάδα, πού έμπλεξε.

Κατά του ΠΑΣΟΚ, κατά του μνημονίου, κατά του Καλλικράτη, αλλά όλοι πρώτοι και καλύτεροι να κερδίσουν τις εκλογές.

Ούστου ρε!

Η γενιά μας ζει τον δικό της παγκόσμιο πόλεμο κι εσείς χτίζετε καριέρες πάνω στα πτώματα.

Κι έχεις κι έναν Καραγκιόζη να το παίζει Πρετεντέρης, και μάλιστα φούρναρης.

Αναδημοσίευση από itsaousa

Ήπειρος Γη Απείρου Κάλλους για την αντιγραφή

Γεμίσαμε γλύφτηδες: το “Ράδιο Αρβύλα” και ο Κανάκης στηρίζουν Γκιουλέκα

Τελικά «τσάμπα μάγκας» ο Κανάκης «μας» από το Ράδιο Αρβύλα.
Την περασμένη Κυριακή 24/10 οργάνωσε μαζί με το Στέλιο Ρόκκο το πάρτυ νεολαίας του υποψήφιου Δημάρχου Θεσσαλονίκης της ΝΔ, Κώστα Γκιουλέκα.

Φυσικά και δεν είχα καμιά απαίτηση να μου βγει αριστερός ή κάπου εκεί.

Αλλά ένας που μου κάνει κριτική επί παντός επιστητού και μου καταγγέλλει το διεφθαρμένο κράτος και τους δίγλωσσους πολιτικούς του, να μην κάθεται να προμοτάρει με τόσο άμεσο τρόπο την πιο δεξιά πρόταση για τη Θεσσαλονίκη.

Αλλά τι περιμένεις από κάποιον που θεωρεί φιλανθρωπία, τη διαφημιστική καμπάνια της Wind.

Κλασσικό ποζέρι…

Το βράδυ στην τηλεόραση ακομμάτιστος, πλακατζής κριτικός , την ημέρα αυλοκόλακας του δεξιού αντιδραστικού καθεστώτος της Θεσσαλονίκης.

Αν και βλέποντας το σημερινό «ράδιο Αρβύλα» έχει πάρει στα σοβαρά το ρόλο του. Ξεσπάθωσε κατά του Μπουτάρη, αλλά τουμπεκί για το φιλαράκι του.

Είμαι περίεργος, τι επιχείρημα θα βρει;

Το «Νταλαρικό», όπου θα αισθάνεται πολιτικός απελευθερωτής της πόλης του, διαμέσου Γκιουλέκα;

Ή το «εμπορικό-lifestyleτζίδικο» όπου «πάω όπου με καλούνε»;

Πωωωω.. άλλος ένας γλύφτρης…

Αναδημοσίευση από Gatoulea 

Ήπειρος Γη Απείρου Κάλλους για την αντιγραφή